یادداشت/ انتخابات؛ استقرار دموکراسی یا مقدمه ای برای خودکامگی

  • انتشار: ۱۲ جوزا ۱۳۹۷
  • سرویس: اجتماعی
  • شناسه مطلب: 43357
انتخابات

هر روز كه از روند تدارك پيش‌نيازهاى برگزارى انتخابات مى‌گذرد، تحقق اين روند مهم ملى در موعد مقرر،ناممكن به نظر مى‌رسد. ناامنى روز به روز فراگيرتر شده به نحوى كه بنا بر داده‌هاى منابع معتبر داخلى و خارجى، هراس‌افكنان بر بخش بزرگى از كشور حضور تعيين كننده و در سراسر كشور حضور اخلال‌گرانه دارند. استقبال مردم نيز براى دريافت شناسنامه‌هاى انتخاباتى اندك است، به‌خصوص در ولايات دوردست و ولسوالى‌ها، سطح استقبال مردم مايوس‌كننده مى‌باشد. تعداد كثيرى از احزاب سياسى با اين نوع نظام انتخاباتى اعلام مخالفت كرده‌اند؛ در حاليكه فلسفه انتخابات ايجاد شور و شعف عمومى، اتحاد و همسويى و همگرايى ملى حول منافع ملى از طريق فرايندهاى شفاف، سالم، قانونى و دموكراتيك است؛ آن چيزى كه امروزها، عكس آن در اين انتخابات احتمالى ديده مي‌شود!

پرسش اساسى اين است بر فرض اينكه اين انتخابات در موعد مقرر برگزار شود، آيا انتخابات رياست‌جمهورى نيز در موعد قانونى خود در سال آينده داير خواهد شد؟ طرح اين سوال بدان جهت ضرورى به نظر مى‌رسد كه مديريت فرايند انتخابات پارلمانى از ترتيب و تنظيم مقدمات انتخابات گرفته تا روز اجراى انتخابات و تا شمارش آرا ورسيدگى به شكايت‌هاى انتخاباتى و تاييد فهرست نهايى نمايندگان منتخب و امضاى استوار نامه‌هاى آنان، تا آخر سال جارى به طول مى‌انجامد؛ آن وقت اما اين كميسيون ‌هاى انتخاباتى و حكومت، با اين وضعيت اسفبارى كه دارند،آيابی‌درنگ قادر به بر گزارى يك انتخابات ديگر از حيث تامين بودجه، امنيت و مسايل فنى آن خواهند بود؟ آنهم در سطح انتخابات رياست‌جمهورى با آن اهميت و سرنوشت‌سازى و حساسيت ويژه‌ی ملى كه نسبت به آن وجود دارد.

پاسخ قطعامنفى است. اگر بناست انتخابات رياست‌جهمورى در اوايل سال ٩٨ داير شود، حتمابایستى كميسيون انتخابات و حكومت از ابتداى سال ٩٧ در پى تامين پيش‌نياز هاى آن برمى‌آمدند، چون برگزارى انتخابات رياست‌جمهورى قطعا به يك سال آمادگى نيازدارد، پس چرا حكومت وكميسيون انتخابات اين بازه‌ی زمانى را براى برگزارىانتخابات پارلمانى برگزيده‌اند؟ شايد به اين دليل كه پاسخى داده باشند به مطالبات انباشته شده‌ى مردم براى اجراى قانون و استمرار و استقرار ساختارهاى قانونى؛ تا بدينوسيله به نحوى جامعه را ازحيث روانى تخليه كرده باشند و فرصتى داشته باشند براى به تاخير انداختن انتخابات رياست‌جمهورى و تمديد حكومت شان براى يك مدت نامعلوم به بهانه نداشتن هزينه انتخابات و عدم امنيت لازم براى اجراى يك انتخابات سالم و شفاف! در حاليكه سهل‌انگارى و سطحى‌نگرى و رويكردهاى غيرمسئولانه اين جماعت، در همين انتخابات پيش روى پارلمانى، به وضوح نشان مي‌دهد كه آنچه براى آنان مهم نيست، سلامت و شفافيت انتخابات و اصولا فرايندهاى مردم‌سالارى و نهادهاى مردم‌سالار است!

براساس محاسبه عقلانى و نيز تجربه كاركردها و رویکردهاى اين حكومت، انسان عميقا به تردید مى‌افتد كه شايد طرح برگزارى انتخاباتى پر از اشكال و ابهام پارلمانی، مقدمه‌اى براى به تاخير انداختن انتخابات رياست جمهورى باشد!

 

علی  احمدی