واکنش مسلمانان برای استاد امیری قابل فهم نیست!

  • انتشار: ۱۱ عقرب ۱۳۹۹
  • سرویس: دیدگاهدین و اندیشه
  • شناسه مطلب: 96588

در دو هفته اخیر، بعد از انتشار کاریکاتور موهن پیامبر عظیم‌الشأن اسلام (ص) در نشریه «شارلی ابدو» و نشان دادن آن در کلاس مدرسه‌ توسط معلمی به نام «ساموئل پتی» و بریده شدن سر او توسط یک جوان ۱۸ ساله چچنی «عبدالله انزاروف» و نیز حمایت رئیس‌جمهور فرانسه، آقای مکرون از انتشار کاریکاتور به بهانه آزادی بیان، تروریست و افراطی خواندن مسلمانان توسط ایشان، موجی از اعتراض‌ها را در داشت.
مسلمانان به‌ویژه نخبگان افغانستان دراین‌باره دچار چنددستگی شدند، برخی آن را به‌شدت محکوم کردند، بعضی مورد تأیید قراردادند و مصداق آزادی بیان خوانده و تروریست قاتل و تعدادی هم بی‌تفاوت بودند.
در این میان، جناب استاد امیری، در صفحه فیس‌بوک خود، در رابطه با واکنش مسلمانان، اظهار نفهمی کرده و مطالبی کوتاهی را نوشته است که موردبررسی قرار می‌دهیم. از آن لحاظ نوشته ایشان را قابل‌بررسی دانستیم، زیرا که وی از شخصیت‌های تأثیرگذار در جامعه ما به‌خصوص نسل تحصیل‌کرده است.
متن نوشته استاد امیری:
• «به‌عنوان یک مسلمان، واکنش مسلمانان به سخنان مکرون برایم قابل‌فهم نیست، مگر اینکه این واکنش‌ها را تأویل سیاسی بکنیم. در آن صورت مسلمانان از پیامبرشان در راستای مقاصد سیاسی سوءاستفاده کرده‌اند.»
ایشان بدون اینکه اشاره به سخنان مکرون داشته باشد، واکنش مسلمانان را غیرقابل فهم دانسته است.
جناب استاد امیری! کاریکاتوری اهانت‌آمیز منتشرشده است، مکرون از انتشار آن حمایت کرده و اسلام را دین افراطی خوانده و از به‌اصطلاح ارزش‌های سکولاریسم کشورش به‌شدت دفاع کرده است. ابتدا عکس‌العمل مسلمانان فرانسه را در پی داشته و سپس مسلمانان کشورهای اسلامی نسبت به آن واکنش نشان داده‌اند.
جناب استاد امیری یا انتشار کاریکاتور و سخنان مکرون را اهانت به پیامبر (ص) و اسلام و مسلمانان نمی‌داند که در این صورت فکری به حال خود بکند؛ زیرا مکرون مدعی آزادی بیان، در مقابل روانی خواندنش توسط رئیس‌جمهور ترکیه جناب آقای اردوغان، سفیر خود را فرامی‌خواند و سخنان وی را توهین به خود تلقی می‌کند، چگونه استاد امیری واکنش مسلمانان را قابل‌فهم نمی‌داند؟ و یا اینکه اهانت می‌داند، اما کم‌اهمیت تلقی می‌کند که در این صورت روی مسلمان بودن خود بیشتر کار کند.
در اینجا از جناب ایشان تقاضا مندم، احکام «سب النبی» را از دیدگاه فقهای شیعه و سنی موردمطالعه قرار دهد و نیز آیات قرآن کریم که درباره جزای آزار و اذیت کنندگان پیامبر اکرم (ص) بیان‌شده است را ملاحظه بفرماید.
• ادعای دیگر ایشان این است که «مسلمانان از پیامبرشان در راستای مقاصد سیاسی سوءاستفاده کرده‌اند»
خوب بود، یکی دو تا از مقاصد سیاسی که مسلمانان از آن سوءاستفاده کرده‌اند را نام می‌برد. کلی‌گویی و تیر به تاریکی رها کردن، زیبنده‌ی یک شخصیت مسلمان و فرهنگی نیست؛ مگر اینکه احتمال بدهیم، شخص نویسنده با مهمل‌گویی قصد سیاست‌بازی داشته و یا اهداف دنیایی دیگری، از اتهام بستن به میلیون‌ها مسلمان در ذهن مبارکشان بوده است.
• «حق این است که مسلمانان باید با [خانواده] معلم کشته‌شده‌ی فرانسوی [اظهار] همدردی کنند.»
در این قسمت نوشته، احساسات بشردوستانه استاد بسیار به خوش آمده و فراموش کرده است که «ساموئل پتی» همان کسی است که از روی عناد و دشمنی، به‌قصد توهین به پیامبر اعظم (ص) و تحقیر شاگردان مسلمانش، چنین عمل زشت و خلاف اخلاق انسانی (نمایش کاریکاتور) را مرتکب شده و قلب شاگردان مسلمان حاضر در کلاس را جریحه‌دار ساخته است. از سوی دیگر، مگر فرانسوی‌ها، برای شهدای شما که هرروزه توسط انتحاری‌های وابسته به آن‌ها قتل‌عام می‌شوند، اظهار همدردی کرده‌اند؟ اگر حق دانی و حق‌خواهی استاد چنین باشد، وای به حال شاگردانی که چنین حق آموز شوند!
• «واکنش‌های که امروز شاهد آن هستیم، درواقع حمایت از آن تروریست جوان است نه ادای احترام به پیامبرشان»
این حرف استاد، حقیقتاً دور از واقعیت و اتهام بدون دلیل است؛ ایشان یک نمونه سراغ دارد که در تمام تظاهرات و گردهمایی‌های مسلمانان، عکسی از آن تروریست را کسی در دست داشته و یا شعاری درباره وی داده باشند؟
و اما ادای احترام مسلمانان به پیامبر اکرم (ص)؛ احترام بالاتر از این می‌شود که در شرایط کرونایی و وضعیت نابسامان اقتصادی، بازهم میلیون‌ها نفر در خیابان‌ها حاضر شوند و به توهین‌کنندگان لعن و نفرین بفرستند!
• «مکرون حرف توهین‌آمیز نگفته است. گیرم که حرف‌هایش اسلام ستیزانه باشد، اما به‌اندازه سربریدن یک معلم شنیع نیست.»
چنین مقایسه را نه استاد دانشگاه که یک فرد بی‌سواد نمی‌کند. یک مؤسسه کاریکاتور انتشار می‌دهد، یک معلم در کلاس بازپخش می‌کند، رئیس‌جمهور یک کشور مدعی ارزش‌های سکولاریسم از آن حمایت می‌کند، عمل آن‌ها را با یک فرد تروریست مزدور و… مقایسه کردن، به این می‌گوید آب به آسیاب دشمن ریختن!
• «بایستی قبل از همه این عمل شنیع را محکوم می‌کردیم.»
عجب مسلمان محکم و پاسدار ارزش‌های دین مبین اسلام است این استاد مسلمان و نخبه ما، مکرون سکولار از ارزش‌های خودساخته و خیالی خویش به‌شدت دفاع می‌کند، استاد امیری بزرگوار توهین به پیامبر رحمت را در ردیف آخر قرار می‌دهد!
• «مسلمانان ازلحاظ فرهنگی اعتمادبه‌نفسشان را از کف داده و خود را در معرض تهدید احساس می‌کنند.»
استاد گرامی! در معرض تهدید نه که خود را در متن و درون تهدید احساس می‌کنند؛ نمونه‌اش وضعیت موجود در کشور است که با تهاجم فرهنگی و تبلیغاتی، چه بلایی بر سر مردم آورده‌اند، نه‌تنها در کشور ما که اکثر کشورهای جهان سوم هرروز و هر ساعت، احساس تهدید می‌کنند.
• «حس تهدید دایم، قدرت تشخیص را زایل می کند.»
این جمله ایشان، روان‌شناسانه است نیاز به منع معتبر دارد؛ تنها چیزی که دراین‌باره می‌توان گفت، شعر علامه شهید بلخی است. زندگی اندر خطرها زندگی × بی‌خطرها زندگی شرمندگی
• «ما به پیامبر خود تعلق عاطفی داریم؛ اما لزومی ندارد که از دیگران بخواهیم همانند ما با او برخورد کند [کنند].»
ما به پیامبر خود ایمان‌داریم؛ ایمان یعنی باور عمیق به اینکه او از فرستاده خداوند برای هدایت بشریت است. ما از دیگران توقع احترام به پیامبر (ص) را نداریم، اما توقع اهانت را هم نداریم؛ وظیفه خود می‌دانیم که با اهانت کنندگان اعتراض کنیم.
• «عظمت پیامبر در تحمل اهانت و جفای مخالفان بود. قرآن او را نرم‌خوی و دارای خلق عظیم توصیف کرده است.»
استاد امیری در اینجا با آیات قرآن کریم، گزینشی برخورد کرده است. اگر قرآن کریم درباره ایشان فرموده است «وَ إِنَّکَ لَعَلى‏ خُلُقٍ عَظیمٍ»؛ و تو اخلاق عظیم و برجسته‏اى دارى! (قلم/۴) این آیات را هم بیان کرده است.«مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذینَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْکُفَّارِ رُحَماءُ بَیْنَهُم‏…»؛ محمد (ص) فرستاده خداست؛ و کسانى که با او هستند در برابر کفار سرسخت و شدید و در میان خود مهربانند (فتح.۲۹) «یا أَیُّهَا النَّبِیُّ جاهِدِ الْکُفَّارَ وَ الْمُنافِقینَ وَ اغْلُظْ عَلَیْهِمْ وَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصیرُ»؛ اى پیامبر! با کفار و منافقین پیکار کن و بر آنان سخت بگیر! جایگاهشان جهنم است و بد فرجامى است! (۹ تحریم/) والسلام

استاد فصیحی غزنوی