صلح با آمریکا، جنگ با مردم!

  • انتشار: ۱۳ سنبله ۱۳۹۸
  • سرویس: اخبار مهم
  • شناسه مطلب: 68895
حادثه گرین ویلیج کابل

شب گذشته و همزمان با ملاقات های زلمی خلیل زاد نماینده ویژه آمریکا در مذاکرات صلح با طالبان با مقامات افغانستان، گروه طالبان به یکی از مهم ترین مراکز تجمع نیروهای خارجی در کابل، حمله کرد. شاید این حمله، آخرین کشتار نیروهای خارجی در افغانستان به دست طالبان باشد. چرا که ظاهرا، طالبان و آمریکا بسیار نزدیک به امضای یک تفاهم نامه صلح هستند.

خلیل زاد که پس از پایان نهمین دور گفت وگوهایش با مقامات طالبان به کابل سفر کرده، در مصاحبه ای گفته است که در اصول، با طالبان به توافق رسیده اند و مفاد توافق برای ترامپ ارسال شده تا بعد از تایید او به امضا برسد.او همچنین گفته است که در توافق آمریکا و طالبان، به مسئله آتش بس پرداخته نشده و جریان های سیاسی افغانستان باید در مذاکره با طالبان، موضوع آتش بس را به نتیجه برسانند.

گفته های آقای خلیل زاد بیانگر چند نکته مهم است:

اول؛ آمریکا مشخصا به دنبال تامین امنیت نیروهای خود و حل و فصل مشکلاتش با طالبان است نه خاتمه جنگ در افغانستان. بنابراین، مذاکرات خلیل زاد و طالبان اگر مذاکرات صلح هم خوانده شود، به طور واضح، فقط صلح میان آمریکا و طالبان است نه صلحی که منجر به  پایان دادن جنگ در افغانستان شود.

از این رو، حتی پس از امضای توافق نامه مذکور، نه تنها جنگ طالبان با دولت افغانستان خاتمه نخواهد یافت بلکه به دلیل حمایت نکردن آمریکا از نیروهای مسلح افغانستان، طالبان با قدرت بیشتری علیه حکومت رسمی افغانستان خواهند جنگید.

دوم؛ آمریکا به رغم این که مدعی شده حکومتی با عنوان امارت اسلامی را در افغانستان بر نمی تابد، اما با طالبان با همین عنوان گفت وگو کرده است. این مشروعیت بخشی به طالبان، به معنای این است که آمریکا، جنگ طالبان با حکومت افغانستان و نیز چگونگی ساختار حکومت افغانستان در آینده را یک مسئله داخلی افغانستان می داند و در صورتی که طالبان با استفاده از قدرت مضاعفی که در سایه توافق با آمریکا به دست می آورند، شکل حکومت را از جمهوری اسلامی به امارت اسلامی تغییر دهند و آن را به مردم افغانستان تحمیل کنند، مورد مخالفت آمریکا قرار نخواهد گرفت.

هرچند خلیل زاد در لفظ اعلام کرده که آمریکا با امارت اسلامی مخالف است . در چنین وضعیتی، به نظر می رسد که دل بستن به مذاکرات صلح آمریکا و طالبان به منظور ایجاد ثبات و آرامش، تنها سرابی است که آدم های خوش خیال می توانند به آن امیدوار باشند.