سهم ما از زندگی “درد” و “مرگ” است!

  • انتشار: ۳۰ میزان ۱۳۹۹
  • سرویس: دیدگاهگوناگون
  • شناسه مطلب: 95943

هر روز در سوگی! گویا گلیم زندگی ما را با تار سیاه “ماتم” بافته اند! چه در جنگ و چه در صلح، سپر بلا و قربانی ما هستیم! سفره سیاست مداران از گوشت و خون ما رنگین می شود! کاخ قدرت و کیاست بر استخوان های شکسته ما بنا می گردد! آرزوی غداران و شکم چرانان از دست رنج ما بر آورده می شود! بنام آزادی، با شعار عدالت، با ادعای دموکراسی از چهارسوی برکاشانه گلین ما لشکر کشی می کنند، اما بکام منافع پایان ناپذیر خود! و چه آسان و بی دغدغه وجدان انسانی از کنار جنازه های ما با هیمنه و کپکپه می گذرند و دستار برسر تروریستان و جنایتکاران می بندند و بر این خیانت و زشتی رنگ مصالحه می پاشند!

دردمندانه باید گفت ما قربانیان نیز در پدیدآمدن این نامردمی ها و قربانی شدن ها شریک هستیم! زیرا گفته اند در وقوع ستم دو کس شریک است: یکی که ستم می کند (ستمگر)، و دیگری آن که ستم می پذیرد!

تا زمانی که ستمگر و جلاد ازسویی، و ستم پذیر و قربانی از سوی دیگر، اینگونه در داستان پردازی های فاجعه بار شریک باشند نباید تردید داشت که سهم ما نسل اندر نسل “درد” و “مرگ” خواهد بود! چنانچه این میراث خونین و ذلت بار را از نیاکان خود به ارث برده ایم.

شکور اخلاقی