زوایای مرگ خونین داکتر ناکامورا

  • انتشار: ۱۶ قوس ۱۳۹۸
  • سرویس: اخبار مهم
  • شناسه مطلب: 71840
دکتر ناکامورا

زندگی‌پربار و مرگ سرخ داکترناکامورا، نشان از نوع متفاوت و وسیع و متعالی حیات بشری و زیست انسان است؛ فهم و درک و وضعیتی که ما افغان‌ها از دسترسی و دریافت آن، به فاصله دنیای ماقبل تاریخ و جهان مدرن امروز، دورو محروم هستیم.

حضور و فعالیت 30 ساله داکترناکامورا در افغانستان، درعرصه‌ها و ارایه خدمات عمومی، بخصوص مهارآب‌های سرگردان و زیرکشت رفتن هزاران جریب زمین کشاورزی و احیای جنگلات، که نقش عمده ای در تولیدهای زراعی و بهبود زندگی مردم آن مناطق داشته است، قابل قدر بوده و هرگز خدمات آن انسان شریف از ذهن مردم ما پاک نخواهد شد.

با در نظرداشت پروژه بحران سازی در منطقه و به ویژه در افغانستان از سوی قدرت‌ها و کشورهای مداخله گر و ماجراجو، که هر روز گروهک‌های تروریستی مختلفی را سازمان می‌دهند، موجودیت و فعالیت و ا بتکار عمل افرادی چون داکترناکامورا، در کنترل و پیشگیری از زمینه‌های بحران با ایجاد اشتغال و رونق تولیدات داخلی و زندگی عمومی، برای سازمان‌های استخباراتی غیرقابل تحمل شمرده می‌شود.

در یک نگرش و برداشت اختصاصی‌تر، ترورخونین داکترناکامورا، به جنگ آب‌ها در منطقه و مهارآب‌های سرگردان و بدون استفاده کشور که به بیرون از مرزها سرازیر می‌گردند، ارتباط محکم دارد. این زنگ هشداری است برای تداوم بحران از سوی کشورهای مداخله گری که مهار و کنترل آب‌های کشور را به زیان خود می‌بینند.

مورد دیگر در ترور جنایتکارانه داکترناکامورا این است که بخاطر فقدان باورمندی ملی، برجسته بودن تمایزهای تبعیض آلود و انحصارطلبانه تاریخی و سیاسی و مصادره روندملی به سود شبکه‌های انحصاری و منافع شخصی، عناصری از جامعه بسیار بسادگی اغوا گردیده و ابزار دست بیگانگان می‌گردند.

تأسف بیشتر در مرگ اندوه بار داکترناکامورا این است که افغانستان، باوجود ادعاهای گزاف و دهان پرکن، تا هنوز احتمالا از درک و فهم چنان وضعیتی عاجز بوده و هیچ‌گونه طرح و استراتژی برای حفظ منافع کشور و افرادی که در این راستا دارای فکر و برنامه و شجاعت عمل هستند، ندارد؛ و به ویژه از حفاظت جان آنان ناتوان است.

باچنین چشم اندازی بسیار دور از انتظار است که افغانستان حداقل تا چند دهه دیگر به وضعیت باثبات دست یابد و به قطع دخالت قدرت‌های ماجراجو و منفعت طلب و سازمان‌های استخباراتی موفق گردد.

نویسنده: شکور اخلاقی