تب «کنگو» جان ۸ نفر را در افغانستان گرفت

  • انتشار: ۱۵ سرطان ۱۳۹۴
  • سرویس: اجتماعی
  • شناسه مطلب: 6971

بیماری خطرناک کنگو در سال روان میلادی تاکنون جان هشت تن را درافغانستان گرفته است.

به گزارش خبرگزاری اطلس به نقل از طلوع نیوز، وزارت صحت عامه شیوع این بیماری را در ولایتهای کابل، هرات، ننگرهار، هلمند و نورستان تائید می کند و می گوید که در این سال تاکنون سی و پنج رویداد مشکوک این بیماری درکشور ثبت شده اند.

کنگو از بیماری های ویروسى است که با تماس به خون حیوانی که این بیماری را دارد و نیز با گزیدن گزندهگان مبتلا به این بیماری به انسان انتقال می کند.

صالح باشنده کابل است و شغل قصابی دارد، نزدیک به بیست روز پیش به بیماری کنگو مبتلا شده است.

وی که اکنون درشفاخانه بستری است می گوید که پس از تب و لرزه شدید، خون ریزی زیر پوست آغاز شد و سرانجام درشفاخانه بستری گردید، اما دربارۀ علت این بیماری چیزی نمی داند.

صالح باشنده کابل می گوید که: «بیمار شدم، هیچ به خود نفهیدم در بدنم درد زیاد بود و خون ریزی هم، به داکتر مراجعه کردم و حالا تحت درمان قرار دارم.»

پدرصالح می گوید که:  «پسرم قصاب بود و مرغ کشی هم می کرد، ندانستیم که به این بیماری مبتلا شد.»

پزشکان حیوانات مبتلا به بیماری کنگو را عامل این بیماری می دانند و می گویند که کنگو بیماری یی ساری است که با تماس با خون حیوانات مبتلا به این بیماری و یا گزیدن، گزیدهگانی که این بیماری را دارند به انسان سرایت می کند، اما علایم این بیماری چه ها استند؟

عبدالرحمان اکبری رئیس شفاخانه انتانی کابل می گوید که: «تب، خون ریزی، جان دردی علایم این بیماری استند و به گونه معمول از طریق تماس با خون حیوانات مبتلا به این بیماری به انسان ها انتقال می کند و این بیماری خطرناک و ساری است.»

وزارت صحت عامه می گوید که از آغاز سال روان میلادی تاکنون ۳۵ رویداد مشکوک بیماری کنگو را ثبت کرده اند که از این میان ده رویداد مثبت در ولایت های کابل، هرات، ننگرهار، هلمند و نورستان مشاهده شده اند.

وحیدالله مایارسخنگوی وزارت صحت عامه می گوید که: «ما برای درمان این بیماری آمادگی داریم، تاکنون جان هشت تن را گرفته است، اما سطح آگاهی مردم در باره این بیماری بسیار اندک است. وقتی که این علایم را در وجود شان می بیینند، به داکتر و مرکز های صحی مراجعه کنند.»

به گفته مقام های وزارت صحت، کنگو بیماری یی ساری، اما قابل درمان است و درسال های پیشین نیز در برخی از ولایت ها دیده شده بود.