باخت محافظه‌ کاران در قمار سیاسی ترزا می

  • انتشار: ۲۲ جوزا ۱۳۹۶
  • سرویس: دسته بندی نشده
  • شناسه مطلب: 25615

برگزاری انتخابات پیش از موعد اقدامی بود که ترزا می رهبر حزب محافظه‌کار انگلستان برای تثبیت جایگاه خود و حزب متبوع‌اش جهت کسب اقتدار و مشروعیت لازم برای حضور پر قدرت‌تر در عرصه سیاسی کشور انگلستان و توان رایزنی لازم در مذاکرات خروج از اتحادیه اروپا انجام داد. در واقع، برگزاری این انتخابات همچون قمار بزرگی برای محافظه‌کاران بود؛ زیرا نظرسنجی‌ها نشان می‌داد که رضایت عمومی از عملکرد ترزا می وجود ندارد. با این وجود، نخست‌وزیر این ریسک بزرگ را پذیرفت و شرایط را برای برگزاری انتخابات زود هنگام فراهم کرد اما نتایج نهایی انتخابات نشان داد که ترزا می در قمار سیاسی خود شکستی بزرگ را متحمل شده است.

در واقع، اعلام نتایج انتخابات مجلس نمایندگان كشور انگلستان روز جمعه كه با عدم كسب آرای اكثریت از سوی حزب حاكم همراه بود، شکستی بزرگ برای معادله سیاسی بود که ترزا می و دیگر رهبران حزب محافظه‌کار انتظار آن را نداشتند. بر اساس آمارهای منتشر شده از نتایج این انتخابات، حزب محافظه‌كار 318، حزب كارگر 261، حزب ملی‌گرای اسكاتلند 35، حزب لیبرال دموكرات 12 و حزب اتحادگرای دموكراتیك 10 كرسی را از مجموع 650 كرسی مجلس عوام كشور انگلستان كسب كردند. این در حالی است كه محافظه‌كاران برای تشكیل كابینه به 326 كرسی نیاز داشتند؛ اما موفق به كسب این میزان از آراء نشدند. نتایج نشان می‌دهد نسبت به انتخابات قبلی در سال ۲۰۱۵ كه حزب محافظه‌كاران ۳۳۰، حزب كارگر ۲۳۲ و ملی‌گرایان اسكاتلند با ۵۶ را كسب كردند، این تنها حزب كارگر است كه در افزایش آرای خود موفق بوده است.

 از همان ابتدای اعلام نتایج شایعات پیرامون کناره‌گیری ترزا می از قدرت در سطحی وسیع مطرح شد؛ همچنین، بسیاری از تحلیل‌گران به بررسی ایجاد دولت جدید در قالب طرح سناریوهای مختلف پرداختند. با تمامی این تفاسیر واکنش ترزا می ‌نخست‌ وزیر و رهبرحزب محافظه‌كار بسیار قابل تامل و قاطعانه بود. او با وجود از دست دادن اكثریت پارلمان، اعلام كرد كه دولت تازه‌ای را تشكیل می‌دهد و مذاكرات خروج از اتحادیه اروپا را تا 10 روز آینده آغاز می‌كند. همچنین، ترزا می ‌در مقابل دفتر نخست‌ وزیری بریتانیا اعلام كرد كه با همكاری حزب اتحادگرای دموكراتیك ایرلند شمالی دولت‌اش را تشكیل خواهد داد.

به وضوح می‌توان سخنان ترزا می را نشان‌گر باخت سیاسی بزرگی دانست که این حزب متحمل شد. او بر این امر تاکید می‌کند در اسرع وقت دولت جدید را تشکیل می‌دهد و بلافاصله بر این موضوع تاکید می‌کند که مذاکرات را برای برگزیت (خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا) پی‌گیری خواهد کرد. این گفته‌ها نوعی سرپوش گذاشتن بر شکستی است که آن‌ها متحمل شده‌اند؛ زیرا آن‌ها دو هدف اصلی را از انتخابات داشتند، یکی کسب اکثریت مطلق مجلس عوام و دیگری حضور قاطعانه در مذاکرات برگزیت بعد از انتخابات. با این وجود، آن‌ها اکنون شاهد بودند که اکثریت پارلمانی را از دست داده و نمی‌توانند به تنهایی دولت ایجاد کنند و از سوی دیگر از قدرت آن‌ها در مذاکرات برای خروج از اتحادیه اروپا کاسته شده است. در نتیجه ترزا می در همان ابتدا تلاش کرد با طرح موضوع ایجاد دولت در اسرع وقت و آغاز مذاکرات برگزیت در 10 روز آینده، بر این دو شکست خود سرپوش بگذارد.

اما در سوی دیگر باید به پیروزی و موفقیت بزرگ حزب کارگر اشاره کرد. در حقیقت، افزایش آراء این حزب پیام روشنی را به همراه داشت و این پیام عبارت بود از افزایش نارضایتی‌ها از موضوع برگزیت. رای مردم به حزب كارگر به عنوان جریانی كه به اتحادهای منطقه‌ای باور دارد و نگاه انترناسیونالی نسبت به تعامل با جهان بیرون ارائه می‌كند، نشان‌گر افزایش نگرانی‌های مردم انگلیس از خروج كشورشان از اتحادیه اروپاست. آن‌چنان که جرمی‌كوربین، رهبر حزب كارگر انگلیس در پی مشخص شدن نتایج اولیه انتخابات پارلمانی انگلیس و از دست رفتن اكثریت حزب محافظه‌كار در پارلمان، تاکید می‌کند، حزب او توانسته در این انتخابات چهره سیاست بریتانیا  را تغییر دهد.

آن‌چه که بیش از هر موضوع دیگری مشهود است این امر می‌باشد که در نتیجه انتخابات اخیر جایگاه حزب محافظه‌ كار در موضوع مذاكره برای خروج لندن از اتحادیه اروپا متزلزل خواهد شد و ترزا می‌ اقتدار لازم را برای مذاكرات كه مقرر شده تا مارس 2019 پایان پیدا كند، نخواهد داشت. حتی می‌تواند بحث برگزیت با ناكامی‌مواجه شود؛ زیرا بحث باز پرداخت وام‌های لندن به اتحادیه اروپا، احتمالا با مشكلاتی مواجه خواهد شد. هر چند با قاطعیت می‌توان گفت كه بازگشت انگلستان به آغوش اتحادیه اروپا بسیار نامحتمل است اما در حالت حداقلی خروج این كشور با اما و اگرهایی روبه‌رو خواهد شد.

به‌طور کلی، باید به این واقعیت توجه داشت که ترزا می طی ماه‌ های بر عهده داشتن منصب نخست وزیر کشور انگلستان كارنامه موفقی را ارائه نكرد. هر چند باید به این امر نیز توجه داشته باشیم كه فضای متشنج بین‌الملی و مجادلات در سطح كلان قاره اروپا و نیز فضای داخلی نامساعد كشور انگلستان در عدم موفقیت می‌بی‌تاثیر نبود. در واقع، به قدرت رسیدن ترامپ در آمریكا و شخصیت هیجانی او در تعامل با دیگر كشورها، مسئله اجرایی شدن برگزیت و وقوع حوادث تروریستی در كشور انگلستان همگی عواملی بودند كه در ناكامی‌و ناكارآمدی ترزا می‌اثرگذار بودند.

همچنین، عملیات تروریست‌ها در شهرهای لندن و منچستر، به طور حتم، تاثیر زیادی را بر نتیجه انتخابات اخیر برجای گذاشت اما می‌توان اظهار داشت که بازنده اصلی انتخابات اخیر کشور انگلستان شخص ترزا می بود؛ زیرا قمار سیاسی که او انجام داد در شرایط زمانی مناسبی نبود. هر چند در صورت موفقیت او می‌توانست به رهبری پرقدرت تبدیل شود اما واقعیات سیاسی و نتایج انتخابات انگلستان از این امر حکایت دارند که او راه دشواری را برای حرکت در مسیر نخست‌وزیر مستحکم و پر قدرت انگلستان یعنی مارگارت تاچر دارد. شاید هرگز نتواند به نیمی از اقتدار و موفقیت‌های تاچر دست پیدا کند و در چند ماه آینده با مجبور شدن به استعفا و یا کنار گذاشته شدن، به بازنده اصلی قماری تبدیل شود که خود به راه انداخت و خود قربانی اصلی آن شد.

برگزاری انتخابات پیش از موعد اقدامی بود که ترزا می رهبر حزب محافظه‌کار انگلستان برای تثبیت جایگاه خود و حزب متبوع‌اش جهت کسب اقتدار و مشروعیت لازم برای حضور پر قدرت‌تر در عرصه سیاسی کشور انگلستان و توان رایزنی لازم در مذاکرات خروج از اتحادیه اروپا انجام داد. در واقع، برگزاری این انتخابات همچون قمار بزرگی برای محافظه‌کاران بود؛ زیرا نظرسنجی‌ها نشان می‌داد که رضایت عمومی از عملکرد ترزا می وجود ندارد. با این وجود، نخست‌وزیر این ریسک بزرگ را پذیرفت و شرایط را برای برگزاری انتخابات زود هنگام فراهم کرد اما نتایج نهایی انتخابات نشان داد که ترزا می در قمار سیاسی خود شکستی بزرگ را متحمل شده است.

در واقع، اعلام نتایج انتخابات مجلس نمایندگان كشور انگلستان روز جمعه كه با عدم كسب آرای اكثریت از سوی حزب حاكم همراه بود، شکستی بزرگ برای معادله سیاسی بود که ترزا می و دیگر رهبران حزب محافظه‌کار انتظار آن را نداشتند. بر اساس آمارهای منتشر شده از نتایج این انتخابات، حزب محافظه‌كار 318، حزب كارگر 261، حزب ملی‌گرای اسكاتلند 35، حزب لیبرال دموكرات 12 و حزب اتحادگرای دموكراتیك 10 كرسی را از مجموع 650 كرسی مجلس عوام كشور انگلستان كسب كردند. این در حالی است كه محافظه‌كاران برای تشكیل كابینه به 326 كرسی نیاز داشتند؛ اما موفق به كسب این میزان از آراء نشدند. نتایج نشان می‌دهد نسبت به انتخابات قبلی در سال ۲۰۱۵ كه حزب محافظه‌كاران ۳۳۰، حزب كارگر ۲۳۲ و ملی‌گرایان اسكاتلند با ۵۶ را كسب كردند، این تنها حزب كارگر است كه در افزایش آرای خود موفق بوده است.

 از همان ابتدای اعلام نتایج شایعات پیرامون کناره‌گیری ترزا می از قدرت در سطحی وسیع مطرح شد؛ همچنین، بسیاری از تحلیل‌گران به بررسی ایجاد دولت جدید در قالب طرح سناریوهای مختلف پرداختند. با تمامی این تفاسیر واکنش ترزا می ‌نخست‌ وزیر و رهبرحزب محافظه‌كار بسیار قابل تامل و قاطعانه بود. او با وجود از دست دادن اكثریت پارلمان، اعلام كرد كه دولت تازه‌ای را تشكیل می‌دهد و مذاكرات خروج از اتحادیه اروپا را تا 10 روز آینده آغاز می‌كند. همچنین، ترزا می ‌در مقابل دفتر نخست‌ وزیری بریتانیا اعلام كرد كه با همكاری حزب اتحادگرای دموكراتیك ایرلند شمالی دولت‌اش را تشكیل خواهد داد.

به وضوح می‌توان سخنان ترزا می را نشان‌گر باخت سیاسی بزرگی دانست که این حزب متحمل شد. او بر این امر تاکید می‌کند در اسرع وقت دولت جدید را تشکیل می‌دهد و بلافاصله بر این موضوع تاکید می‌کند که مذاکرات را برای برگزیت (خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا) پی‌گیری خواهد کرد. این گفته‌ها نوعی سرپوش گذاشتن بر شکستی است که آن‌ها متحمل شده‌اند؛ زیرا آن‌ها دو هدف اصلی را از انتخابات داشتند، یکی کسب اکثریت مطلق مجلس عوام و دیگری حضور قاطعانه در مذاکرات برگزیت بعد از انتخابات. با این وجود، آن‌ها اکنون شاهد بودند که اکثریت پارلمانی را از دست داده و نمی‌توانند به تنهایی دولت ایجاد کنند و از سوی دیگر از قدرت آن‌ها در مذاکرات برای خروج از اتحادیه اروپا کاسته شده است. در نتیجه ترزا می در همان ابتدا تلاش کرد با طرح موضوع ایجاد دولت در اسرع وقت و آغاز مذاکرات برگزیت در 10 روز آینده، بر این دو شکست خود سرپوش بگذارد.

اما در سوی دیگر باید به پیروزی و موفقیت بزرگ حزب کارگر اشاره کرد. در حقیقت، افزایش آراء این حزب پیام روشنی را به همراه داشت و این پیام عبارت بود از افزایش نارضایتی‌ها از موضوع برگزیت. رای مردم به حزب كارگر به عنوان جریانی كه به اتحادهای منطقه‌ای باور دارد و نگاه انترناسیونالی نسبت به تعامل با جهان بیرون ارائه می‌كند، نشان‌گر افزایش نگرانی‌های مردم انگلیس از خروج كشورشان از اتحادیه اروپاست. آن‌چنان که جرمی‌كوربین، رهبر حزب كارگر انگلیس در پی مشخص شدن نتایج اولیه انتخابات پارلمانی انگلیس و از دست رفتن اكثریت حزب محافظه‌كار در پارلمان، تاکید می‌کند، حزب او توانسته در این انتخابات چهره سیاست بریتانیا  را تغییر دهد.

آن‌چه که بیش از هر موضوع دیگری مشهود است این امر می‌باشد که در نتیجه انتخابات اخیر جایگاه حزب محافظه‌ كار در موضوع مذاكره برای خروج لندن از اتحادیه اروپا متزلزل خواهد شد و ترزا می‌ اقتدار لازم را برای مذاكرات كه مقرر شده تا مارس 2019 پایان پیدا كند، نخواهد داشت. حتی می‌تواند بحث برگزیت با ناكامی‌مواجه شود؛ زیرا بحث باز پرداخت وام‌های لندن به اتحادیه اروپا، احتمالا با مشكلاتی مواجه خواهد شد. هر چند با قاطعیت می‌توان گفت كه بازگشت انگلستان به آغوش اتحادیه اروپا بسیار نامحتمل است اما در حالت حداقلی خروج این كشور با اما و اگرهایی روبه‌رو خواهد شد.

به‌طور کلی، باید به این واقعیت توجه داشت که ترزا می طی ماه‌ های بر عهده داشتن منصب نخست وزیر کشور انگلستان كارنامه موفقی را ارائه نكرد. هر چند باید به این امر نیز توجه داشته باشیم كه فضای متشنج بین‌الملی و مجادلات در سطح كلان قاره اروپا و نیز فضای داخلی نامساعد كشور انگلستان در عدم موفقیت می‌بی‌تاثیر نبود. در واقع، به قدرت رسیدن ترامپ در آمریكا و شخصیت هیجانی او در تعامل با دیگر كشورها، مسئله اجرایی شدن برگزیت و وقوع حوادث تروریستی در كشور انگلستان همگی عواملی بودند كه در ناكامی‌و ناكارآمدی ترزا می‌اثرگذار بودند.

همچنین، عملیات تروریست‌ها در شهرهای لندن و منچستر، به طور حتم، تاثیر زیادی را بر نتیجه انتخابات اخیر برجای گذاشت اما می‌توان اظهار داشت که بازنده اصلی انتخابات اخیر کشور انگلستان شخص ترزا می بود؛ زیرا قمار سیاسی که او انجام داد در شرایط زمانی مناسبی نبود. هر چند در صورت موفقیت او می‌توانست به رهبری پرقدرت تبدیل شود اما واقعیات سیاسی و نتایج انتخابات انگلستان از این امر حکایت دارند که او راه دشواری را برای حرکت در مسیر نخست‌وزیر مستحکم و پر قدرت انگلستان یعنی مارگارت تاچر دارد. شاید هرگز نتواند به نیمی از اقتدار و موفقیت‌های تاچر دست پیدا کند و در چند ماه آینده با مجبور شدن به استعفا و یا کنار گذاشته شدن، به بازنده اصلی قماری تبدیل شود که خود به راه انداخت و خود قربانی اصلی آن شد.