افشاگری های جدید وزیر پیشین مخابرات

  • انتشار: ۱۱ حوت ۱۳۹۷
  • سرویس: تیتر 2
  • شناسه مطلب: 54150

فراموش نکنیم که همین چند ماه قبل٬ انتخابات پارلمانی ما با تکنالوژی مدرن که ساخت کشور جرمنی بود و با قیمت بیست ملیون دالر خریداری شد٬ به رسوایی در سطح بین‌المللی انجامید.
دو پیشنهاد به آقای رئیس جمهور دارم:
نخست. لطفاً با یک فرمان تقنینی جمع‌اوری محصول مخابراتی را الی ایجاد سیستم شفاف ریل‌تایم به حالت تعلیق درآورید.
پیشنهاد دوم این است که به جای اینکه یازده ملیون دالر را به یک شرکت بی‌نام و نشان می‌دهید٬ تنها دو ملیون دالر را به متخصصین افغان٬ ظرفیت‌های داخلی و جوانان با استعداد وطن اختصاص دهید٬ تا بهترین سیستم ریل‌تایم را برای‌تان ایجاد کنند. مطمئن هستم که روزی شاهد خواهید بود که «سیستم ریل‌تایم افغانی» توسط بسیاری از کشورها با قیمت ده‌ها ملیون دالر خریداری خواهد شد. و آن روز من با افتخار از شما با عنوان «غنی بابا» یاد خواهم کرد.


همین چهار ماه قبل بود که چهار شرکت به کمیسیون ملی تدارکات برای ایجاد سیستم ریل‌تایم پیشنهاد گردید. اما هدایت کمیسون این بود:
“بر طبق گزارش وزیر مالیه پروسه تدارکاتی سیستم ریل‌تایم با بُن‌بست مواجه گردیده لذا پیشنهاد می گردد تا پروسه تدارکاتی فسخ و از طریق مرجع واحد با یک کمپنی امریکایی عقد قرارداد صورت گیرد.” (تاریخ ۳ عقرب ۱۳۹۷)
پس از سه سال تاخیر٬ اخیرا وزارت مخابرات بالاخره قرارداد سیستم جنجالی ریل‌تایم را با شرکت امریکایی ” بُستوس” که گفته می‌شود تجربه کاری شش‌ساله در زمینه مخابرات و تکنالوژی معلوماتی دارد٬ به ارزش یازده ملیون دالر امضاء کرد.
اما این شرکت اساساً وجود ندارد!
نیاز به اسناد فوق‌العاده و فوق‌سری نیست. با اندکی جستجو در لینکدون٬ ویکیپدیا٬ گوگل و فیسبوک حتی شما هم می‌توانید این موضوع را ثابت کنید!
نخست به وب‌سایت وزارت مخابرات سری بزنید. در انجا نام شرکت به تعمد غلط تایپ شده و آن را Boostus Group of companies نوشته است. اتفاقاً نام مسئول شرکت نیز به تعمد اشتباهاً Mr. Joshwa Jee Boostuz
تایپ شده است. می بینید که Boostus و Boostuz هم متفاوت تایپ شده اند. اما این اشتباه عمدی است.

صبر کنید!
هنوز زود است که همین نام‌ها را (با اشتباهات املایی) در گوگل جستجو کنید!
نخست این سوال را باید از وزارت مالیه٬ کمیسیون تدارکات ملی٬ وزارت مخابرات٬ اداره اترا و سخنگویان حکومت پرسید:
«ایا در ادارات واقعاً ظرفیت تا این اندازه پایین است!؟»

با یک جستجوی ساده در ویکیپدیا و لینکدون٬ نام درست و اصلی شرکت The Bustos Group of companies و نام درست و اصلی مسئول و رئیس شرکت Joshua G. Bustos ظاهر می‌شود.
شرکت بُستوس یک صفحه فیسبوک دارد که در ۲۸ میزان ۱۳۹۵ ساخته شده است. ولی از آن تاریخ تا روز گذشته که چهار پُست را هیجان‌زده نشر نموده٬ غیر فعال بوده است.

خواهید پرسید که وظیفه اصلی این شرکت چی است!؟

برای یافتن جواب این سوال باید ابتدا آقای جاشوا بُستوس را بشناسید. فرد ناشناخته‌ای که دیروز یکباره معروف شد. او تا ماه نومبر سال ۲۰۱۶ کارمند تمام‌وقت شرکت هوایی صافی بوده و به عنوان مدیر بخش تجارت (CCO) در آن شرکت (در کنار غلام‌حضرت صافی و زیدان خلیفه) کار کرده است. همکاران سابقش٬ او را مختصراً «جاش» صدا می‌زدند. جاش سالهاست که در افغانستان زندگی می‌کند و با یک خانم استیوارت افغان به نام «خوشبو» ازدواج کرده است. یکی از دوستان نزدیک جاش به نام٬ آقای اقبال حقمل‌خان در ۱۱ دلو ۱۳۹۴ در فیسبوک خود نوشته است که آقای جاشوا بوستوس (رئیس تجارتی شرکت هوایی صافی) به دین اسلام گرویده و نام خود را به محمدعمر تغییر داده است. اقای حقمل همزمان عکسی را از آقای جاش به همراه مولوی ایاز نیازی نشر کرده است. اما اقای جاش هرگز نام خود را بر روی پاسپورت و یا صفحات مجازی به محمدعمر تغییر نداد.
رشته تحصیلی و تخصص جاش محاسبه است و به جز سابقه کار در بخش تجارتی٬ در چند شرکت خصوصی به عنوان سخنگو کار کرده است. (یکی از مصاحبه‌های وی در تاریخ ۲۰ ثور ۱۳۹۵ با تلویزیون طلوع‌نیوز درباره وضعیت شرکت هوایی صافی بوده است.)
تا اینجا نتیجه می گیریم که آقای جاشوا بُستوس تا سه سال قبل هیچ مسئولیتی در هیچ شرکتی به جز شرکت هوایی صافی نداشته است. در نتیجه تجربه کاری شش ساله شرکت وی نیز از همین جا زیر سوال قرار می‌گیرد.

اما موضوع زمانی جالب می شود که برخی‌ها مانند استاد احمد جویا صفحه وب‌سایت این شرکت امریکایی را مورد کنکاش و بررسی قرار می دهند و نتیجه می‌گیرند که صفحه وب‌سایت شرکت “امریکایی بُستوس” برای اولین بار حدود سه سال قبل در ساعت یازده و نیم روز جمعه مورخ ۱۳ حمل ۱۳۹۵ (۲۰۱۶-۰۴-۳۰T11:31:22Z) ایجاد گردیده و از طریق یک شرکت افغانی به نام شرکت حقمل٬ میزبان (هاست) شده است. بنابراین این شرکت نمی تواند عمری بیشتر از سه سال داشته باشد. نه در افغانستان٬ نه در امریکا و نه در هیچ مکان دیگر و حتی در دنیای مجازی!

لطفاً به صفحه وب‌سایت شرکت (که در ضمائم٬ در ذیل آمده است) سری بزنید جز یک صفحه ساده با معلوماتی که هیچ منطقی آن‌را قبول نمی‌کند مواجه می‌شویم. نکته اول: وب‌سایت شرکتی که خود در بخش تکنالوژی معلوماتی آن هم در امریکا فعالیت می‌کند توسط یک شرکت افغانی به نام «حقمل» ایجاد گردیده است. پس در زمان راه‌اندازی٬ یعنی در سال ۲۰۱۶ ٬ این شرکت در بخش تکنالوژی معلوماتی فعالیت نداشته است.
نکته دوم: با وجود آنکه به گفته مسئولین شرکت امریکایی است٬ اما در صفحه وب‌سایت شرکت٬ تنها یک آدرس (ناواضح) و یک شماره تلفون در افغانستان داده شده است. آدرس دفاتر شرکت بُستوس در امریکا و سایر کشورها از جمله هند٬ چین و کشور افریقا (!!!) معلوم نیست.
نکته سوم: فعالیت‌ها و پروژه های شرکت بُستوس در دیگر کشورها٬ نه در وب‌سایت آن شرکت و نه در هیچ جای دیگر توسط هیچ ماشین جستجو قابل دریافت نمی‌باشد. وب‌سایت شرکت بُستوس حتی در زمینه گردش مالی سالانه شرکت نیز چیزی را انعکاس نداده است. بنابراین نتیجه می‌گیریم که پروژه سیستم ریل‌تایم٬ اولین پروژه شرکت بُستوس می‌باشد. آقای جاشوا بُستوس که به شدت در فضای مجازی فعال است٬ حتی در یکی از پست‌های صفحه فیسبوک خود درباره شرکت بُستوس (که مربوط به خودش است) چیزی نشر نکرده است. در حالیکه هر گوشه از فعالیت‌های خود را در زمانی که کارمند شرکت هوایی صافی بوده٬ در صفحه خود نشر می‌کرد. او حتی عکس‌هایی با وکلا مانند آقای نجرابی نیز دارد.
نکته سوم: در صفحه وب‌سایت شرکت گفته شده است که مالک شرکت خانم افغان است ولی آقای جاشوا بُستوس نه خانم است و نه افغان!
نکته چهارم: خدمات شرکت که تنها به عناوین کفایت می‌کند بیشتر خدمات مشاوره هوایی٬ خرید و اجاره طیاره و خدمات حکومتی و تجارتی را دارد. ظاهراً بعداً دو عنوان خدمات مخابراتی و تکنالوژی معلوماتی به عناوین آن افزوده شده است.
نکته پنجم: آقای بُستوس در تمام مشخصاتی که در فضای مجازی نشر کرده است تنها یک آدرس ایمیل آن هم در جی‌میل دارد. و هنوز هم ایمیلی به نام شرکت خودش ایجاد نکرده است. (اگرچه ممکن است همین امروز ایجاد نماید! اما تا این لحظه در هیچ جایی از آن استفاده نکرده است.)

حالا می‌پرسیم که چرا حکومت اینقدر در کارهای خودش بی‌پروا است؟
شاید به این دلیل باشد که حکومت وحدت ملی در طول پنج سال گذشته همواره در انجام کارهای خانه‌گی‌اش تنبل بوده است. یک وظیفه را آنقدر معطل می‌گذارد و آنقدر منتظر می‌ماند تا شکل ضرب‌العجل را به خود بگیرد.
همین دو هفته قبل بود که تعدادی از جوانان وطن‌پرست و دلسوز کمپین #اترا‌کجاست! را راه‌اندازی کردند. پس از این کمپین بود که رئیس اترا ناگهان از خواب غفلت بیدار شد و چند مصاحبه داد. و تدارکات ملی هم فوراً قرارداد خریداری سیستم ریل‌تایم را نهایی ساخت. کاری که باید سه سال قبل انجام می‌گرفت.

حالا باید مسئولین سوالات اساسی را پاسخ بگویند:
فرض کنیم که یک شرکت به اصطلاح امریکایی به نام شرکت بوستوس وجود دارد. رئیس این شرکت قبلاً یک کارمند عادی شرکت هوایی صافی بوده است. او حتی اسم یک نفر از ۱۳۰۰ کارمند شرکت را در وب‌سایت خود منتشر نکرده است.
و روز گذشته حکومت بدون درنظرداشت این واقعیت‌ها ایجاد حساس‌ترین سیستم مخابراتی و مالیاتی کشور را با این شرکت قرارداد کرده است.
حالا چه کسی به این سوالات پاسخ خواهد داد:
سوال اول. شرکتی که پیش از این حتی یک قرارداد و یا پروژه نداشته است٬ آیا توانایی انجام این پروژه ملی و مهم را دارد؟
سوال دوم. ختم قرارداد و زمان نصب و راه‌اندازی سیستم چه مدت است؟
سوال سوم. در صورتیکه شرکت نتواند سیستم را ایجاد کند٬ خسارتهای‌وارده را چه کسی و چگونه خواهد پرداخت؟
سوال چهارم. با کدام معیارها چهار شرکتی که در داوطلبی شرکت کرده بودند واجد شرایط قرار نگرفتند ولی شرکت بُستوس توانست از منبع واحد برنده قرارداد گردد.
و سوال آخر. عوایدی که در سه سال گذشته مورد دستبرد قرار گرفته است چگونه محاسبه خواهد شد و چگونه بازخواهد گردید؟

سخن آخر اینکه:
در تاریخ ۱۳/۳/۱۳۹۴ وقتی موضوع ایجاد سیستم ریل‌تایم را در کابینه پیشنهاد دادم٬ هرگز فکر نمی‌کردم که آن پیشنهاد کذایی پایم تا محکمه بکشاند. از همه بی‌عدالتی‌ها و ناسپاسی‌ها می‌گذریم.
گلایه‌ها بماند برای یک وقت دیگر.