آیا ارگ گلیم معاون اول را جمع می کند؟

  • انتشار: ۳ عقرب ۱۳۹۶
  • سرویس: سیاست
  • شناسه مطلب: 32428

اطلس پرس-در روزهای پرماجرای انتخابات سال ۲۰۱۴ میلادی که اکثر “بانک‌های رای” سرنوشت خود را با آینده سیاسی عبدالله عبدالله، رقیب اشرف غنی، رئیس جمهوری کنونی افغانستان گره زده بودند و شانس پیروزی اشرف غنی چندان بالا نبود، ژنرال عبدالرشید دوستم در نقش “پهلوان پادشاه‌ساز” به پیکارهای انتخاباتی آقای غنی جان تازه‌ای بخشید تا راه را برای این تکنوکرات آموزش‌دیده آمریکا برای رسیدن به کاخ ریاست جمهوری هموار کند.

به گزارش خبرگزاری اطلس به نقل از ایران اینترنشنال، اما با باز شدن درهای کاخ ریاست جمهوری به روی آقای غنی، هرچند ژنرال دوستم معاون اول او شد، ولی مقامش نمادین ماند و نامش از دیوان حکومت گم شد. این روزها هم در کابل زمزمه این است که اشرف غنی با یک گام دیگر می‌خواهد یک بار و برای همیشه این رهبر کارکشته قومی افغانستان را خانه‌نشین کند.

عبدالرشید دوستم، رهبر جنبش ملی اسلامی افغانستان از احزاب قومی وابسته به ترک‌تباران است که ابتدا با فرماندهی گروه‌های شبه‌نظامی وفادار به دولت وقت تحت حمایت شوروی، پله‌های ترقی را پیمود و به قدرتی در شمال کشور تبدیل شد. منتقدانش او را به خاطر برخورد جدی با مخالفانش، با کنایه به این که او فرش زیر پای دشمنانش را جمع می‌کند، “گلیم جمع” لقب دادند.

آقای دوستم همگام با تحولات سریع سیاسی افغانستان از جبهه جنگ به حوزه سیاست راه باز کرد و تا معاونت اول ریاست جمهوری خود را رساند، اما او در دولت خودش به آزار جنسی احمد ایشچی رقیب او و والی پیشین جوزجان متهم شد، از کار گذاشته شد و عملا به تبعید در ترکیه فرستاده شد.

اشرف غنی، که به دنبال محاکمه آقای دوستم به دلیل این اتهام جنسی است، اکنون برگ دیگری را برای سرنوشت سیاسی یار کم‌عمر انتخاباتی‌اش باز کرده‌است.

ریاست جمهوری دیروز میزبان رهبران ترک‌تبار منتقد آقای دوستم بود که زنگ خطر را در میان هواداران این رهبر سیاسی به صدا درآورده است؛ میزبانی از کسانی که تا همین اواخر بدون اجازه ژنرال دوستم نمی‌توانستند با جناح‌های سیاسی حتی دیدار کنند و برخی درست به همین دلیل مورد خشم او قرار گرفتند.

در جلسه دیروز شاکر کارگر، نورالله سادات، سید انور سادات، نورمحمد قرقین، محمد عالم ساعی و نقیب‌الله فایق، حلقه اول اطراف دوستم حضور داشتند.

کاخ ریاست جمهوری در اعلامیه‌ای‌ نوشته‌است: ” آنان (رهبران ترک‌تبار) خواستار توجه بیشتر حکومت به توسعه پروژه‌های اکتشافی در ولایات شمال کشور شدند و بر استخدام و جذب کادرهای تحصیل‌کرده و جوان در ادارات دولتی، تاکید نموده‌اند.”

این در واقع به چالش کشیدن جایگاه آقای دوستم است که همواره به نمایندگی از اقوام ترک‌تبار افغانستان با دولت مرکزی و حامیان بین‌المللی افغانستان برای توسعه مناطق شمالی ازبک‌نشین چانه‌زنی کرده‌است.

اکنون به نظر می‌رسد مهره‌های اصلی ژنرال دوستم از زیر بال او بیرون آمده و خود به دنبال ماجراجویی سیاسی‌اند.

نقیب‌الله فایق، یکی از نمایندگان حاضر در این جلسه در صفحه فیس‌بوکش نوشته‌است: «در اين نشست، سخنرانان گفتند كه ترك تباران درنهادهاي حكومتي خصوصاً در وزارت خارجه، ماليه، اقتصاد، تجارت، مخابرات، زراعت و غیره نيم درصد هم وجود ندارند. من درصحبت خود از رييس جمهور تقاضا نمودم كه تركت‌باران نيز مثل ساير اقوام، جوانان نخبه فراوان دارند و بايد در نهادهاي حكومتي مشغول به انجام وظيفه شوند و نبايد جوانان ترك تبار بخاطرقوم ومنطقه از وظيفه محروم شوند.”

کاخ ریاست جمهوری افغانستان قول داده است که این نگرانی نمایندگان را برطرف کند. مساله تقسیم قدرت و انتصاب در مقام‌های دولتی افغانستان همواره جنجال برانگیز و حساسیت‌زا بوده و گروه‌های تباری کشور معیار اصلی مشارکت سیاسی در دولت را جذب کادرهایشان در دولت دانسته‌اند.

یکی از مشاوران آقای غنی در مورد مذاکرات اخیر به ایران اینترنشنال گفت: “این رهبران دیگر با حکومت کار می کنند و از دوستم بریده‌اند. کسی در فکر ژنرال نیست. هسته اصلی جنبش همین‌ها هستند. دیگر کسی کنار ژنرال نمانده است.”

ژنرال دوستم به رغم تحولات اخیر، طرفداران زیادی میان مردم عادی در شمال افغانستان دارد و با نزدیک شدن رویدادهای مهم مانند انتخابات، کارآیی و نقشش بیشتر هم می‌شود. اما رابطه او با دولت مرکزی افغانستان همواره دستخوش افت و خیز بوده و کابل این نگرانی را دارد که ژنرال دوستم می‌تواند ثبات سیاسی کشور را به دلیل داشتن گروه‌های شبه نظامی وفادار به خود، بر هم بزند.

یکی دیگر از نمایندگان حاضر در جلسه با دولت افغانستان به شرط افشا نشدن نامش به ایران اینترنشنال گفت: “ما که جسارت کردیم و در غیاب دوستم بیرق ترک‌تباران را بلند کردیم. رئیس جمهور ناگزیر است با ما به توافقی برسد. تا یک هفته دیگر سید انور، سید نورالله و عالم ساعی باید در رده‌های مختلف دولت تعیین شوند.”

به نظر می‌رسد دیری نخواهد گذشت که نتیجه تلاش یک نسل متشکل از جوانان جنبش و منتقدان ژنرال دوستم که درصدد پر کردن جای این رهبر سنتی افغانستان است، روشن خواهد شد. اگر آنها بتوانند مهره‌های ازبک را در مقام‌های دولتی افغانستان جا به جا کنند، چنین تصور را خواهند داد که از عهده کاری برآمده‌اند که ژنرال دوستم با تمام هیاهویش قادر به انجام آن نشد.

هارون نجفی زاده

انتهای پیام