کدام استقلال؟

  • انتشار: ۲۶ اسد ۱۳۹۸
  • سرویس: اخبار مهم
  • شناسه مطلب: 68396
جشن سالروز استقلال

دولت اشرف غنی در حالی یک صدمین سال گرد استقلال کشور را جشن می گیرد که طی یک سده، گام های اندکی به سوی پیشرفت و توسعه برداشته شده.

تا سال ۱۳۵۷ و کودتای خلق و پرچم از استقلال نسبی برخوردار بوده ایم، اگرچه سیاست خارجی ما در برقراری توازن میان دو قطب ایجاد شده ی شرق و غرب در نوسان بوده است ولی از سال پنجاه و هفت دیگر استقلالی موجود نبوده و دولت های بعد از آن تا امروز، یا وابسته ی به شرق بوده است یا غرب.

در کتاب “سقاوی دوم” مطلبی را از نشریه ای به نام “پلوشه” نقل کرده و من در “افغانستان سرزمین تضادها” هم آورده ام که: یکی از وزرای زمان داوودخان گفته بود: زمانی به سفارت شوروی دعوت شدم و در آن جا ببرک کارمل را دیدم که مثل یکی از اعضای سفارت شوروی در میان مستقبلین ایستاده بود. همین شخص بعداً رهبر حزب و دولت شد، طالبان که به صورت مستقیم دست نشانده ی پاکستان بود و در مجلس پاکستان ردیف بودجه داشتند، در انتخابات سال نود وسه هم به صورت دموکراسی خاک پاشیده شد.

چهارصد میلیون افغانی که دولت غنی برای جشن استقلال بودجه در نظر گرفته، مصرف بیهوده و گزاف است که می شد با آن ده ها مکتب ساخت یا چندین کیلومتر سرک را در یک گوشه ای از این سرزمین ترمیم یا اعمار کرد.
بخش بزرگی از انرژی و بودجه ی کشور را موضوعی به نام خط دیورند و پشتونستان بلعیده که زمامداران ما هنوز هم خواب آن را می بینند، پس کدام استقلال؟

نویسنده: محمد اکبری علامه