وظایف حداقلی نظام

  • انتشار: ۸ عقرب ۱۳۹۹
  • سرویس: دیدگاهسیاست
  • شناسه مطلب: 96373

ما را در آموزشگاهها کشتند، در محافل شادی و عروسی کشتند، در باشگاه ورزشی کشتند، در مساجد و تکایا کشتند، در خیابان ها و در همایش های مدنی کشتند. ما را به جرم بودن کشتند.

سالهای سال است که در سایه جمهوریت، بی امان و بی رحمانه به جرم بودن کشته می شویم و از کشته هایمان در هر کوی و برزن پشته ها می سازند. رهبران ما برای حمایت از جمهوریت تا پای سر و جان و مال ایستاده اند و جوانان ما هر روز در جبهه های دفاع از جمهوریت پرپر می شوند و خانه هایمان ماتم سرای دایمی پدران و مادرانمان شده است.

قاتلین ما جریان های ضد انسانی شناخته شده است. جریان هایی که قاتلین بالقوه مردم و ویرانگران افغانستان است. نظام جمهوری به اندازه کافی از این جریانهای آدم کش در مهمان خانه هایش مهمان دارد. مهمانانی که مثل عاملین فاجعه چهارراهی زنبق و عاملین همه قتلگاههای زنان و مردان و کودکان و جوانان وطن، ممکن است در یک داد و ستد سیاسی، بالاخره رها شوند.

رهبران جمهوریت برای دفاع از مردم و حراست از نظام و برای انتقام خون شهروندان جمهوریت، باید صداقت خود را به اثبات برسانند و در قبال هر واقعه تروریستی، به تعداد قربانیان حادثه، عوامل جریان کشتار مردم را که در اختیار دارد، محاکمه و در محضر عام اعدام نمایند.

حسین ریحانی