نیویورک تایمز: آیا ترامپ انگشت خود را بروی دکمه استفاده از سلاح هسته ای می فشرد؟

  • انتشار: ۱۹ دلو ۱۳۹۵
  • سرویس: بین الملل
  • شناسه مطلب: 17788

روزنامه امریکایی نیویورک تایمز در گزارشی پیرامون به قدرت رسیدن دونالد ترامپ نوشت: آیا ترامپ  انگشت خود را بر روی دکمه استفاده از سلاح هسته ای می فشرد یا نه؟؛ با رئیس جمهوری که به غیر قابل پیش بینی بودن مشهور است، دانشمندان علوم هسته ای احساس خطر می کنند.

نیویورک تایمز روز دوشنبه نوشت؛ دانشمندانی که پیرامون خطر وقوع یک جنگ هسته ای مطالعه می کنند؛ اخیرا عقربه های ساعت نمادین روز قیامت را جلو کشیدند و روی دو و نیم دقیقه قبل از نیمه شب کوک کردند.

این معنایش آن است که به اعتقاد این دانشمندان؛ جهان در مقایسه با سال ۱۹۵۳ که آمریکا و شوروی سابق بمب های هیدروژنی خود را آزمایش کردند، به لحظه وقوع یک فاجعه هسته ای نزدیکتر شده است.

‘بولتن دانشمندان اتمی’ که در سال ۱۹۴۷ این ساعت را درست کرده است؛ رئیس جمهور ‘ ترامپ’ را ؛ علت اصلی نگرانی در مورد وقوع این جنگ هسته ای اعلام می کند.

واقعیت این است که ترامپ در حالی بر جایگاه ریاست جمهوری آمریکا تکیه زده که کمترین دانشی از یک زرادخانه پهناور هسته ای که شامل چندین موشک؛ بمب افکن و زیردریایی است را ندارد. او با لحنی هشدار آمیز ؛ از گسترش این تسلیحات به منظور برخورد با تروریستها و همچنین از لزوم ارتقاء دادن توانمندیهای هسته ای آمریکا صحبت کرده است .

او گفته است که قابل پیش بینی نیست که آیا از سلاح هسته ای استفاده خواهد کرد یا نه و می خواهد سایر کشورها را در این زمینه در حالت خوف و رجا نگاه دارد.

ترامپ در ماه دسامبر در صحبتهایی در یک مصاحبه تلویزیونی گفت:’ اجازه دهید یک مسابقه تسلیحاتی داشته باشیم’.

او سه ماه قبل در مناظره انتخاباتی حرفی متناقض زده و گفته بود:’ من مطمئنا اولین تهاجم را انجام نخواهم داد’. اما او بعدا اشاره کرد: ‘ من نمی توانم هیچ چیزی ر از روی میز بردارم’.

و اما نکته نگران کننده در این امر این است که دیدگاههای ترامپ در این زمینه کاملا مغایر با دیدگاههای روسای جمهور قبلی آمریکا اعم از دموکرات و جمهوریخواه است. همه این روسای جمهور در صدد آن بودند که مطمئن شوند مبادا هیچ عجله ای در بکار بردن سلاحهای هسته ای در کار باشد.

به خاطر ترس از وقوع همین اتفاق شتابزده بود که سناتور ‘ ادوارد مارکی’ از ماساچوست و ‘ تد لیو’ عضو مجلس نمایندگان از کالیفرنیا هردو دموکرات پیشنهاد دادند قانونی به تصویب برسد و تمام روسای جمهور آمریکا را از پرتاب اولین سلاح هسته ای بدون آنکه کنگره اعلان وضعیت جنگی کرده باشد را منع سازد.

اما این مصوبه خللی بر توانایی ترامپ در اینکه به صلاحدید خود دست به یک حمله هسته ای بزند؛ وارد نمی آورد. این در حیطه اختیارات تمام روسای جمهور آمریکا بوده است و باید هم اینگونه باشد.

بسیاری از متخصصان کنترل سلاح از این مصوبه حمایت کرده اند ؛ از جمله ‘ویلیام پری’ وزیر سابق دفاع آمریکا .

اما به هر حال این مصوبه این الزام را برای رئیس جمهور مرتبط می داند که نبایستی، نخستین فرد بعد از جنگ جهانی دوم باشد که از سلاح هسته ای استفاده می کند.

اگرچه در کنگره ای که در سلطه جمهوریخواهان است این پیام به جایی نمی رسد؛ اما به هر روی مصوبه فوق پیامش را صریحا به ترامپ منتقل می کند.

در ادامه گزارش این روزنامه آمده است؛ ترامپ می تواند انرژی خود را در مسیری سودمند صرف کند و بیاید با روسیه تعامل داشته باشد و به میزان بیشتری از زرادخانه اتمی دو کشور بکاهد و ضمن آن توافق هسته ای ایران را همچنان حفظ کند و نیز راههای جدیدی برای به زانو درآوردن برنامه هسته ای کره شمالی پیدا کند.

اخیرا یک هیئت مشاوره ای در وزارت دفاع آمریکا ‘ پنتاگون’ پیشنهاد داد که آمریکا موضوع ساخت ‘سلاحهایی هسته ای با عملکرد پایین’ را مورد مطالعه قرار دهد تا در درگیریهای منطقه ای از آن به طور محدود استفاده کند.

اما در قبال یک چنین طرح پیشنهادی باید گفت؛ تنها حسن و امتیاز مشروعی که می توان بر یک سلاح هسته ای مرتبط دانست ؛ قدرت بازدارندگی آن است.

باید از فکر این تصور غلط و پوچ ‘ یک جنگ هسته ای محدود’ بکلی بیرون بیاییم؛ چون یک چنین ذهنیتی ؛ فقط کار رئیس جمهور را در استفاده از یک سلاح هسته ای با عملکرد پایین آسانتر می کند.

کشور آمریکا به اندازه کافی سلاح پیشرفته متعارف دارد که از خود در مقابل بدترین تهدیدها استفاده کند.

ترامپ در مقام ‘فرمانده کل قوا’ در زمان حاضر حدود ۴ هزار سلاح را فرماندهی می کند و خود به تنهایی این اختیار عمل را دارد که آن را پرتاب کند.

هر تصمیمی که در پاسخ به یک حمله اتخاذ می شود باید خیلی سریع انجام گیرد.

هر تصمیمی که رهبران در این زمینه می گیرند؛ در واقع انتخاب ‘مرگ و زندگی’ است و آزمونی است پیش پای هر رهبری، حتی آنهایی که تربیت شده مکتب دکترین سلاح سری هسته ای هستند و به ظرافتهای سیاست قدرت، آشنا هستند، این موضوع برایشان اهمیت دارد که اجازه ندهند، کار به جایی برسد که زنگ خطر یک تبادل آتش هسته ای به صدا درآید.

اما هیچیک از مشاوران نزدیک ترامپ متخصص هسته ای نیستند . رئیس جمهور هنوز استراتژی هسته ای خود را تدوین نکرده است .

بولتن هیئت علوم و امنیت  ماه گذشته نوشت: ‘ ترامپ میل باطنی آزار دهنده ای دارد که اصولا به توصیه ها و نصایح متخصصان امر یا اهمیت نمی دهد و یا اصلا بکلی آنها را رد می کند’.

با توجه به شیوه کاری ترامپ و روحیات و خلقیات غریزی او؛ هر تصمیمی که این شخص در مقام ریاست جمهوری آمریکا اتخاذ می کند؛ امکان دارد چالشی بزرگ به پا کند .

ترامپ در مقطعی زمام امور ریاست جمهوری کشور را در دست گرفت که بطور اخص جهان غرق در بی ثباتی است. خاورمیانه در آشوب و تلاطم است. روسیه و چین دارند تهاجمی تر عمل می کنند.

این مقطع ؛ برهه خویشتنداری و سنجیده عمل کردن است ؛ برهه درخشش رهبرانی است که به وضوح دریافته اند سلاح هسته ای؛ هرگز سلاحی نیست که بتوان آن را یک چماق به حساب آورد؛ چون بیش از اندازه خطرناک است.