مذاکرات صلح و ضرورت همبستگی ملی

  • انتشار: ۲۲ سنبله ۱۳۹۹
  • سرویس: اخبار مهم
  • شناسه مطلب: 94569
روز جهانی صلح

میزان موفقیت و فرایند مطلوبیت در مذاکرات مهم و استراتژیک صلح، اساسن بردو عنصر مهم استوار و منوط می باشد:

نخست، میزان قدرت سیاسی، چگونگی ابتکار نظامی در میدان جنگ و نرخ اقتدار وثبات داخلی طرف های مذاکره کننده.

در مرحله دوم، میزان مشروعیت و حمایت بین المللی از طرف های مذاکره کننده.
مذاکرات صلح اصولن باید برمبنای یک مجموعه از پیشفرض های اساسی، محورهای اصولی و چاچوب های بنیادین و از قبل سنجیده وارد فضای گفتگوی مشترک گردد. آنچه در مطلوبیت و نتیجه بخشی مذاکرات مهم است. استحکام و استمرار اصول و ارزش های اساسی ای می باشد که مردم افغانستان به عنوان مبنای حیات سیاسی و دمکراتیک و معیار تعامل انسانی و اجتماعی خویش تعریف می کنند وبه آن دلبستگی فرهنگی ـ اجتماعی نشان می دهند و آن ارزش هارا به مثابه نقطه ی بی برگشت زندگی جمعی و فرهنگ سیاسی خویش می شمارند.

انتخاب افراد گفتگو کننده از نظر مهارت سیاسی، صلاحیت حقوقی، تیزهوشی دپلماتیک، اوتوریته ی شخصی، اعتماد به نفس روانی و تجربه ی چانه زنی مهم است تا شگردهای مذاکره و تاکتیک های اثرگذاری و مدیریت فنی و دپلماتیک روند گفتگو را به خوبی مدیریت و رهبری کنند اما اینگونه نیست که افراد مذاکره کننده بتوانند خارج از چارچوب ها و پیشفرض های بنیادین، تصمیم بگیرند و در روند مذاکرات معجزه خلق کنند. برخی از میان افراد برگزیده شده ، من به مهارت، تجربه، جسارت و تعهد شان باور دارم. دکتر محمدامین احمدی، حفیظ منصور، دکتر رسول طالب، بانو فوزیه کوفی، محمد ناطقی و نادر نادری از همین دسته بشمارند.

افراد انتخاب شده در مذاکرات قطر بعنوان مجریان امر گفتگو، از نظر برخورداری از صلاحیت های سیاسی و مهارت های دپلماتیک مهمند اما مهمتر از آن، برای تحقق مطلوب امر گفتگو و دستیابی به یک نتیجه ی سیاسی رضای بخش، سه اصل اساسی می باشد:

اول: ایمان ورزی و تأکید بر اصول و معیارهای روشن، غیرقابل مسامحه و بنیادینی که برای این مجریان گفتگو، تعریف شده است. مانند اصل نظام متکثر قومی، ارزشهای حقوق بشری، حقوق زن، آزادی های اساسی، نظام دمکراتیک وشهروندی و غیر قابل برگشت بودن نظام فقهی و امارت طالبانی و…

دوم: حفظ یکپارچگی، اقتدار و وحدت نظر و عمل رهبران سیاسی دولت در امر مذاکره ی صلح و نیز تفویض مشروعیت و حمایت جدی از هیأت مذاکره کننده.

سوم: حمایت همگانی و وحدت نظر تمام روشنفکران، گروههای مدنی، احزاب سیاسی و اقوام ونیروهای اجتماعی از پروسه صلح و نظام سیاسی موجود.

شرایط سیاسی، ذهنی و اجتماعی مذاکرات صلح ایجاب می کند که همه ی ما که منسوب به اقشار و گروههای مختلف اجتماعی وفکری و سیاسی وقومی هستیم، بایسته است دراین شرایط، کلیت نظام سیاسی موجود و مدیران فعلی را، با همه ی ضعف هایی که دارند و نقدهایی که برآن ها داریم، حمایت کنیم. این همبستگی و حمایت، می تواند بعنوان یک قدرت موثر در برابر جبهه گروه زیاده طلب، نامنعطف، مغرور و تمات خواه طالبان تروریست تلقی شود و موضع سیاسی و چازنه زنی مذاکره کنندگان و کلیت نظام سیاسی را در فرایند این مذاکرات، ارتقا و استحکام بخشد.

حمزه واعظی