مبارزِ مهراندیش

  • انتشار: ۶ حوت ۱۳۹۸
  • سرویس: اجتماعیدیدگاه
  • شناسه مطلب: 79049

درصداقت، آیینه ای بود قدنما. دربصیرت، چراغ گَیسی بود درمسجد قریه ها و در زلالی روح، رودخانه ای بود همواره جاری در دیارِما. “سیدعبدالحمید سجادی”، زیباترین فصل یک رویداد در زندگی سیاسی جامعه ی خود بود.

نخستین و روشن ترین صدای صلح و شکیبایی و همسازگری بنام او ثبت شده است. دراوج ناسازگاری ها و دشمنی هایی که احزاب و گروههای سیاسی، زندگی روستایی و روابط ساده و برادرانه ی جامعه ی منزوی هزاره را به جهنم نفرت پراکنی ایدئولوژیک تبدیل کرده بودند، سجادی جوان و جویای صلح و سلامت وکرامت، به مردم آفتاب سوخته ی لعل، کتابخانه و مکتب وسرک ومهربانی هدیه می کرد و برای تمام هزاره ها سخن و پیامی از جنس صلح و”وحدت” پیشکش می نمود. خود، غیورانه و دردمندانه، بیرق صلح و وحدت خواهی را برشانه برافراشت و با اشک و عشق این بیرق را تا بربام تمام دره ها وقریه ها و خانه ها دراهتزار نساخت، ازپای ننشست.

بخت با آن عارف آیینه کیش و مبارزِمهراندیش یار بود که با کارنامه ی پاکیزه و میراث ستوده و ماندگار رفت تا شاهد ناپالودگی های این زمانه و زمینیان معاصرش نباشد.

یادش روشن و نامش زینت تاریخ این دیار خواهد ماند!

پنجم حوت، سالروز شهادت شهید سید عبدالحمید سجادی گرامی باد

طالبان در ولسوالی هزاره‌نشین غور دو اسیر را تیرباران کردند

حمزه واعظی

نظرات(۰ دیدگاه)

نظر شما چیست؟