طالبان، امریکا و مساله جنگ وصلح

  • انتشار: ۱ عقرب ۱۳۹۹
  • سرویس: دیدگاهسیاست
  • شناسه مطلب: 95994
آمریکا طالبان

حتما در جریان هستید که اگر یک نفر زندانی در جمهوری اسلامی ایران، گاهی تب کند یا دست به اعتصاب غذا بزند یا به جرم خیانت ملی اعدام گردد، واکنش سریع و تند ایالات متحده امریکا را به همراه دارد و جناب ترامپ فوری تویت میکند که ایران، جنایت علیه بشریت مرتکب شده است و تحریم ها را شدیدتر می کند…

در افغانستان که پایگاه های متعدد آمریکایی در آن واقع شده است، جنایات فجیعی در میدان و هلمند و غور و هرات و نقاط مختلف این کشور صورت می گیرد، سفارت امریکا حاضر نیست که یک اطلاعیه همدردی با بازماندگان حادثه صادر کند. کودکان معصوم و مردان کهنسال و زنان بیگناه به خاک و خون می افتند، اما خم به ابروی مقامات ایالات متحده نمی آید و از تویت ترامپ هم خبری نیست و مع الاسف این جنایات، یک روز و دو روز نیست؛ هر روز شاهد حادثه های خونینی در کشورمان هستیم… همین دیروز در راه میدان وردک انسانهای زیادی کشته شدند و در شب گذشته در تخار ده ها نفر از نیروی امنیتی کشور در کمین طالبان کشته شدند که فجایعی بالاتر از این ها هم واقع می گردد.

این سیاست یک بام و دو هوای ایالات متحده، نشان می دهد که آنها و طالبان دست شان در یک کاسه هست و هرکدام برای حفظ جان یک دیگر، دست به دست هم داده اند اما آن چه در این میان قربانی اصلی محسوب می شود، ملت مظلوم و ستم کشیده افغانستان است.

خبرنگار یکی از رسانه ها از نعیم وردک سخنگوی دفتر سیاسی طالبان در قطر می پرسد که شما هرچه عملیات انجام دادید، همه بر ضد ملت افغانستان بوده و حتی یک امریکایی هم کشته نشده است؛ در پاسخ می گوید ما با امریکایی ها صلح کردیم؛ دوباره می پرسند شما فقط مردم ملکی را هدف قرار داده اید، در پاسخ می گوید در جنگ کسی حلوا پخش نمی کند… در جنگ حلوا پخش نمی کند یعنی برای طالبان خط قرمزی راجع به کشتار ملکی وجود ندارد.

از طرف دیگر، نهاد حکومت افغانستان واقعا فاسد است و سیاست مداران دو تابعیتی و فاسدی در راس قدرت قرار دارند که معلوم نیست نمایندگان دولت هستند یا دست نشانده امریکا؛ خدمتی که این حکومت به طالبان کرده است تاسف آور است که هزاران زندانی طالب را آزاد کرده اند و در مقابل جنایات آنها هیچ اقدام تندی انجام نمیدهند.

علی ظفر یوسفی