ضرورت ظهور جنبش ٩٨ درصدى

  • انتشار: ۱۳ عقرب ۱۳۹۹
  • سرویس: دیدگاهسیاست
  • شناسه مطلب: 96825
افغانستان

مردم افغانستان بى پناه هستند. یک درصد تروریست و یک درصد دزد، سرنوشت ٩٨ درصد دیگر را با حمایت و اشاره قلدران جهانى و منطقه اى به گروگان گرفته اند.

حکومت نیست، پناهگاه عنکبوتى دزدان است. اتحاد دزدان که در اجلاس بن شکل گرفت تا حالا بر ما مسلط است. اگر قدرت و حکومتى هست در خدمت امنیت دزدان پسا بن ( دزدان کابل بانک، پروموت، قراردادهاى نفتى و پروژه هاى عمرانى ) است نه براى امنیت مردم.
در سوى دیگر، یک مشت تروریست کژفهم جاهل، هر روز کشتار مى کنند و خشن تر و غیر انسانى تر مى شوند.

طاغوت جهان (امریکا) نیز این کشتار هاى جمعى را ترور نمى داند و صرفا کاهش و افزایش سطح خشونت مى خواند.

در این میانه یک اکثریت ٩٨ درصدى خاموش داریم که هر روز قربانى مى شود، بر زمین مى افتد و سوگوار مى گردد. این ٩٨ درصد بایستى خط سوم را ایجاد کند. جنبش انسان هاى معمولى این سرزمین که نه دزد بوده اند و نه تروریست. نه رئیس جمهور بوده اند، نه وزیر، نه رئیس بوده اند و نه وکیل، نه بی شناسنامه بوده اند و نه دو تابعیته، نه ساکن امریکا بوده اند و نه هند و پاکستان، نه رهبر قومى بوده اند و نه تکنوکرات وفادار به غرب. نیز نه تروریست بوده اند و نه افراطى، نه قوماندان بوده اند و نه حامى افراطیت خونریز مدرسه. نه ساکن کویته بوده اند و نه قطر.

این گروه ٩٨ درصدى باید به عاملیت سیاسى برسد و ابتکار عمل را از دو درصد دزد و تروریست بگیرد.
اگر مردم به عاملیت سیاسى نرسند، آینده ما در هر دو حالت ( جمهوریت خانوادگى ساخت امریکا یا امارت قومى ساخت پاکستان ) ادامه گذشته است.

شجاع حسین محسنی