صدای مظلومان آواره یا صدای ظالمان جنایت پیشه؟

  • انتشار: ۲۵ حمل ۱۴۰۱
  • سرویس: دیدگاهگوناگون
  • شناسه مطلب: 129543

ترور دانشمندان خدوم و هتک حرمت حرم رضوی و ماه ضیافت الهی، بدون شک از یک طرف قلوب آزادگان و بویژه قلوب مردم ملت‌های هم‌فرهنگ را جریحه دار کرد و از طرف دیگر اوج پستی جهان خواران حرفه‌ای و نوکران منطقوی را نشان داده مفتضح و رسوایشان نمود.
بعد از وقوع چنین جنایت هولناک، شاهد دو نوع واکنش بودیم:
یکی واکنش مردم عزیز و نخبگان بادرک و مخصوصا مهاجرین فهیم و آگاه افغانستان؛ که در قالب اظهار همدردی و غم شریکی با مردم کشور میزبان و خانواده‌های معظم شهدای حرم رضوی بروز و ظهور پیدا نمود و برای خنثی نمودن توطئه‌های دشمنان مشترک دو کشوری هم‌سرنوشت، به طور آگاهانه و معنادار در تشییع پیکرهای پاک شهدای مظلوم به شکل گسترده شرکت کردند.
دیگری واکنش دشمنان بی‌رحم دو کشور هم‌فرهنگ؛ که برای منحرف نمودن اذهان مردم دو ملت از اصل جنایت و برای سرپوش گذاشتن بر رسوایی‌هایشان و برای تحریک احساسات، در قالب پخش گسترده کلیپ‌های جعلی و گاها قدیمی علیه مردم دو کشور دوست رقم خورد و حمله به مقر فعالیت دیپلماتیک جمهوری اسلامی ایران و تعطیلی بخش کنسولی آن را درپی داشت.
اما بدتر از همه این‌که تعدادی از افراد مدعی روشنفکری ولی در واقع تاریک فکر و فریب‌خورده، رفتار خشن و فحاشی‌های افراد معلوم‌الحال در برابر سفارت و سرکنسولگری ایران را صدای مظلومان آواره خواندند.
حالا پرسش‌های جدی از این فریب‌خوردگان:
۱- آیا جنایات تروریستی و هتک حرمت حرم رضوی و ماه ضیافت الهی، اقتضای همدردی و غم‌شریکی دارد یا اقتضای جبهه‌گیری و دشمنی و حمله به مقر فعالیت دیپلماتیک کشور دوست و همسایه؟!
۲- آیا جبهه‌گیری و حمله به مقر فعالیت دیپلماتیک جمهوری اسلامی ایران در شرایطی که خود مورد حمله تروریستی قرار گرفته است، به نوعی حمایت از تروریسم و تأیید هتک حرمت حرم رضوی و ماه ضیافت الهی نیست؟!
۳- حتی اگر حق همسایگی را در نظر نگیریم و صرفا به منافع خود بیندیشیم، آیا چنین حملات‌ وحشیانه به نفع ما و به نفع مهاجرین ماست؟! اگر با این حرکات وحشیانه افکار عمومی در کشور میزبان از کنترل خارج شود، چه کسانی بیش از همه آسیب می‌بینند؟!
۴- اصلا به هویت کسانی که به مقر فعالیت دیپلماتیک جمهوری اسلامی ایران حمله کرده‌اند و سنگ دهشت به شیشه‌های دوستی دو ملت زدند، فکر کرده‌اید؟! مگر همین‌ها نبودند و نیستند که کشور را جهنم ساختند و می‌سازند؟! مگر همین‌ها عاملین اصلی آوارگی آوارگان نبودند و نیستند؟!
۵- پس چطور فحاشی عاملین اصلی آوارگی را صدای مظلومان آواره می‌خوانید؟!
بنابراین، باید گفت که فحاشی این جماعت، صدای ظالمان جنایت پیشه است نه صدای مظلومان آواره.

محمد امین احسانی

نظرات(۰ دیدگاه)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.