سیاست قمچین و علف!

  • انتشار: ۶ سنبله ۱۳۹۹
  • سرویس: اخبار مهم
  • شناسه مطلب: 93549

تحریم رهبران طالبان از سوى پاکستان، و دعوت وزیر خارجه آن کشور، از ملا برادر و همراهانش در اسلام آباد، تطبیق همان سیاست استعمارى قمچین و علف است.

به گمان غالب، طالبان بعد از این سفر، حاضر به مذاکرات بین الافغانى و گفتگوى مستقیم با تیم جانب حکومت خواهند شد. از همین رو، جهت اخذ دستور و هدایت به قبله آمال شان رو آورده اند تا از ارباب پاکستانى شان کسب اجازت و هدایت کنند.

بعد از تأسیس دفتر سیاسى طالبان در قطر و آغاز مذاکرات مستقیم امریکا با آن گروه، بسیارى از تحلیلگران بدین باور رسیدند که گویا ابتکار عمل از دست اسلام آباد رها شده. اما مقامات پاکستانى با دو شگردِ تحریم و دعوت، میخواهند نشان دهند که طالبان همچنان عروسک و ملعبه آنها و ابزار بازى هاى استخباراتى شان اند. همانگونه که سرباز جنگ نیابتى شان اند، اجیر صلح نیابتى شان نیز هستند.

همه میدانیم که قبل از امضاء توافقنامه خلیلزاد و ملا برادر، تفاهم واشنگتن و اسلام آباد صورت گرفته بود. و پاکستانى ها تعهد همکارى جدى در روند بسر رسیدن این پروسه را در بدل گرفتن امتیازاتى به امریکا سپرده اند. که اکنون و هرازگاهى که گره ى در کار ایجاد میشود، طبق وعده قبلى، گره گشایى میکنند.

طورى که وزیر خارجه پاکستان بعد از استقبال از ملا برادر، به رسانه ها گفت که سفر قبلى طالبان به اسلام آباد، منتج به امضاء توافقنامه بین امریکا و طالبان شد. و این سفر نیز، نتایجِ مشابهى در قبال خواهد داشت.

در این بازى هاى استخباراتى موش و گربهِ نوکر و بادار است که عمق سخن سردار مسعود شهید را میتوان درک کرد که:
آزادى عجب نعمتى است!

او بارى بصراحت اعلان نمود که:
( من نوکر هیچکسى نیستم و بدون مراجعه به احدى (در سرنوشت کشورم) تصمیم میگیرم.)

اما این آزاده گى و مراجعه ننمودن به احدى، چه بها و هزینه سنگینى دارد!
آتشى کاندر نهادِ ما فتاد
گرچه ما را سوخت،اما زنده باد

محمد عارف منصوری