حکومت طالبان نباید به رسمیت شناخته شود !

  • انتشار: ۱ میزان ۱۴۰۰
  • سرویس: دیدگاهسیاست
  • شناسه مطلب: 121245
طالبان

میهن پرستان نخستین پیروزیها را در این راستا بدست آورده اند. طالبان از دوهفته قبل برای چندین کشور از جمله پاکستان، ایران، چین، قطر و روسیه دعوتنامه برای اشتراک در مراسم تحلیف حکومت نام نهاد خود فرستاده بودند. وزیر خارجه روسیه که در زمره کشورهای قرار دارد که طرفدار تعامل با طالبان است در همان موقع شرط حضور خود را ایجاد یک حکومت فراگیر اعلام کرده بود. سایر کشورهای جهان شروط دیگری از قبیل احترام به حقوق بشر، بویژه حقوق زنان، و مبارزه علیه تروریسم را هم در این جمله اضافه کرده اند. علیرغم تلاشهای پاکستان که به تنهایی میل ندارد حکومت طالبان را برسمیت بشناسد و آنرا منوط به شناسایی دسته جمعی کشورهای همسایه نموده است، خشم طالبان را در آورده. پائین نمودن و پاره نمودن پرچم پاکستان از روی کامیونهای امدادی در بندر سرحدی توسط جنگجویان طالب نشانه آن است. این هم ممکن است که چنین عمل توسط جنگجویان پشتون “حرکت طالبان پاکستان” صورت گرفته باشد، امری که به طالبان یک قوه فشار بزرگ روی پاکستان میدهد.

به هر صورت در برابر چنین اوضاعی طالبان مراسم تحلیف را لغو نمودند. این شکست سیاسی مهم با نه گفتن سازمان ملل به درخواست طالبان که ملا متقی وزیر خارجه شان در جلسه عمومی سازمان ملل صحبت کند و ملا سهیل شاهین را به حیث نماینده دایمی افغانستان در این سازمان بپذیرند، پیروزی دیگری در ساحه بین المللی است. ولی خطر آن میرود که تقرر یک تاجیک پنجشیری به حیث وزیر زراعت و یک هزاره به حیث یکی از معاونین وزارت صحت عامه برای پاکستان زمینه عمل تازه را فراهم کند مبنی براینکه شرط فراگیری حکومت مطلقه طالبان تصحیح شده.

فکر میکنم که میهن پرستان مبارزه در جبهه دیپلوماتیک را فراموش نکنند و با بسیج شدن خود علیه مشروعیت دادن به یک حکومتی که نه روی قانون استور است و نه محصول انتخابات است، غافل نمانند. به خصوص که طالبان وقیحانه گفته اند اول ما را برسمیت بشناسید، بعدآ از تحقیق روی کشتار مردم ملکی در پنجشیر صحبت کنید. اینگونه اسیر گرفتن مردم ملکی به منظور مقاصد سیاسی یک عمل غیر انسانی است که کامپین شما را اهمیت بیشتر میبخشد.

نه، به رسمیت شناختن طالبان تا زمانیکه اطمینان از احترام و حقوق بشر و حقوق زنان و تشکیل یک حکومت واقعآ فراگیر و منتخب حاصل نشده.
آری، به ارسال کمکهای بشری توسط سازمان ملل و توضیع آن به مردم مستحق توسط سازمانهای بشری غیر دولتی.

دکتر کریم پاکزاد

نظرات(۰ دیدگاه)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.