تنش های ایالات متحده و جمهوری خلق چین

  • انتشار: ۲۵ عقرب ۱۳۹۹
  • سرویس: بین المللدیدگاه
  • شناسه مطلب: 98259

اختلافات آمریکا و چین به مرور از رقابت‌های اقتصادی به تضادهای ژئوپلتیک در خصوص تایوان، هنک‌کنگ، تبت و دریای چین جنوبی و حتی ایدئولوژیک بر سر تقابل دو الگوی زمامداری دموکراتیک یا اقتدارگرایانه بدل می‌شود. این مسأله با توجه به رشد اقتصادی مداوم چین ناگزیر بوده است. بنابراین صرفاً نمی‌توان آن را به خطاهای دولت ترامپ در سیاست خارجی نسبت داد ولی بی‌شک رفتار مذبذب دستگاه دیپلماسی ایالات متحده، نقش کاتالیزوری مهم در این رابطه ایفا کرده است.

جنگ سرد جدید هیچ شباهتی به دوقطبی بلوک غرب و شرق در دوران شوروی ندارد. چین از ادعاهای برابری‌خواهانه کمونیستی دست شسته و با همان روش‌مندی سرمایه‌داری به مصاف غرب رفته است. پیروزی بایدن یا ترامپ نیز صرفاً تاکتیک‌های این منازعه را تغییر می‌دهد و احتمالاً بیشترین متغیری که از این تغییر متأثر می‌شود، روسیه باشد. در صورت پیروزی احتمالی دوباره ترامپ و تداوم رویکردهای سخت‌گیرانه و یک‌جانبه در کنار اقدام به دخالت در امور داخلی چین، احتمال تقویت ائتلاف راهبردی چین با روسیه بیشتر است.

ولی بازگشت سیاست خارجی آمریکا به دوران اوباما و بهره‌مندی از تاکتیک‌های جنگ نرم و دیپلماسی عمومی قوی‌تر در کنار تأکید بر حل اختلافات از مجاری گفت‌وگوهای مداوم با چین، فاصله پکن با مسکو افزایش خواهد یافت. به‌خصوص که دولت تقریبا قطعی بایدن برخلاف رویه دولت ترامپ رفتار خواهد کرد که با افزایش بی‌رویه فشار بر مخالفان آمریکا، جای پای چین را بازتر کرده است.

دکتر عبدالطیف نظری