بازی دوگانه غنی

  • انتشار: ۱۵ جدی ۱۳۹۹
  • سرویس: دیدگاهسیاست
  • شناسه مطلب: 103334
اشرف غنی

خبر انتصاب راحله دوستم به عنوان سناتور، دقیقا در روزهایی که تمام ابزارهای فشار علیه استاد عطا از سوی ارگ در حال استفاده است، می‌تواند در حکم میخ آخر بر تابوت استاد عطا و پس از آن بر جمعیت باشد.

حزب جمعیت، طی پنج سال گذشته، با بازی هنرمندانه غنی، دچار چند دستگی غیر قابل ترمیم شد.

امرالله صالح، قانونی، داکتر عبدالله، صلاح الدین ربانی، استاد عطا و حتی افرادی در سطوح پایین تر، هریک بخشی از بدنه جمعیت را به دنبال خود کشیدند و در مقابل یکدیگر ایستادند.

استاد عطا دقیقا در زمانی که می‌توانست یک بازیگر مهم و قابل اعتنا باشد، در مقابل فشارهای حداکثری غنی و در بدل امتیازات حداقلی، بازی را واگذار کرد و داد و بیدادهای امروز او در دفاع از تنها وزیرش در کابینه هم ره به جایی نخواهد برد.

عطا برای بدست آوردن هیچ، هم در مقابل عبدالله ایستاد و هم در برابر ربانی و هم در برابر مردمی که از او بخاطر ایستادگی در مقابل غنی حمایت می‌کردند.

از میان جمعیتی ها، تنها ربانی بود که وارد بازی باخت باخت ارگ و غنی نشد. او هرچند که سهمی از قدرت نیافت، اما دستکم پایگاه اجتماعی خود را در میان مخالفان غنی تا حدی حفظ کرد و یک چهره با ثبات از خود به نمایش گذاشت.
اما با همه اینها، جمعیت که همواره طی سه دهه گذشته یک طرف جنجال های سیاسی کشور بود، حالا آنقدر ضعیف شده است که حتی توان ترمیم گسست های خود را هم ندارد چه رسد به اینکه در برابر ارگ بایستد یا در قامت اپوزیسیون ظاهر شود.

اکنون، غنی برای چندمین بار در حالی دست به تسویه مخالفین زده که مهمترین دور مذاکرات صلح در دوحه قرار است آغاز شود.

انتصاب راحله دوستم به عنوان سناتور انتصابی،. مارشال دوستم و طرفداران ازبک اش را در این وهله، در اردوگاه غنی قرار خواهد داد و در نتیجه می‌تواند از ناآرامی های احتمالی در شمال(که احتمالا ممکن است توسط عطا و جمعیتی ها طراحی و اجرا شود)، با استفاده از امکانات و جایگاه دوستم بکاهد.

غنی، در واقع پس از ناک اوت کردن جمعیتی ها، با کج دهنی به عطا از طریق عزل خفت بار وزیر صحت، عملا آمادگی لازم برای مدیریت بازی در دوحه را گرفته است.

چه اینکه عمدتا جمعیتی ها بودند که علیرغم چند تکه بودن شان، باز هم تلاش داشتند با کشاندن بازی به وقت اضافه، طرح حکومت موقت را اجرایی کنند تا پس از کنار زدن غنی، با کمک کرزی، کوشش کنند در حکومت موقت، سهم بیشتری از قدرت را به خود اختصاص دهند. (اظهارات اخیر حفیظ منصور، می‌تواند مویدی بر این ادعا باشد)
آنها خیال می‌کردند که در نبود غنی می توانند میدان بازی را در برابر طالبان به سود خود مدیریت نمایند.

اما غنی، عملا دست اینها را خواند و باطل سحری برای این طرح سنجید که آخرین بخش آن، پس از خلع سلاح عطا، به تقابل کشاندن دوستم و عطا بود.

اکنون، ارگ، ممکن است در ترکیب تیم مذاکره کننده دوحه نیز تغییرات اساسی ایجاد کند.
اینبار احتمالا کسانی به دوحه خواهند رفت که در مذاکرات بتوانند نقش موثر تری به نفع غنی بازی کنند.

در این شرایط، حتی امکان تعامل غنی با طالبان هم وجود دارد. به این معنی که غنی با ملاهبت الله بیعت کند، و طالبان نیز سهم او در قدرت را به رسمیت بشناسند.

سید احمد موسوی مبلغ