امضای توافق نامه با طالبان و ایجاد اداره موقت، گام های بعدی خواهد بود!

  • انتشار: ۲۲ اسد ۱۳۹۸
  • سرویس: اخبار مهم
  • شناسه مطلب: 68242

بعد از ۱۸ سال مبارزه با طالبان، دونالد ترامپ مصالحه با طالبان را ترجیح داد و دستور آغاز مذاکرات مستقیم با آنها را صادر کرد. بعد از گذشت یکسال، اینک هشتمین دور مذاکرات میان طالبان و آمریکایان به پایان رسید و هر دو طرف توافق کردند تا برای آغاز گام های بعدی، نظر و مشوره رهبران ایشان را بگیرند. آنچه که خیلی واضح می باشد اینست که دونالد ترامپ، بی صبرانه در انتظار آغاز گام های بعدی و عملی می باشد تا از یکطرف روند خروج نیروهایش از افغانستان را آغاز کند اما از طرف دیگر، به آخرین وعده انتخاباتی اش عمل کند و احتمال پیروزی اش را در انتخابات سال بعدی نیز تقویت بخشد.

در این برهه حساس، آنچه که خیلی جالب است، سراسیمگی تیم حاکم در افغانستان می باشد که تلاش های آمریکا مبنی بر رسیدن به یک توافق سیاسی با طالبان و آغاز تلاش های عملی برای ایجاد یک حکومت ملی و همه شمول را مداخله در امور افغانستان می داند اما مداخلات مستقیم، غیر قانونی و ضد مردم سالاری جان کری در سال ۲۰۱۴ را به نفغ خود دانست و ملت و حکومت افغانستان را به شکل بی سابقه متأسف و متضرر نمود.

بعد از آنکه آمریکا مذاکرات مستقیم با طالبان را آغاز کرد، از یکطرف تیم حاکم و سایر رهبران افغانستان از این اقدام آمریکا انتقاد نمودند، از طرف دیگر کشورهای خارجی همکار و همسو با آمریکا نیز مذاکرات مستقیم با طالبان را مردود و غیر عملی دانستند. سپس، آقای خلیلزاد و سایر مقامات آمریکایی برای ایجاد یک اجماع ملی در داخل افغانستان و اجماع بین المللی در بیرون از کشور فعالیت های ایشان را آغاز کردند.

متعاقبأ، بعد از دیدار ها و گفتگوهای پی درپی مقامات آمریکایی با رهبران و اقشار مختلف افغانستان و مقامات کشورهای دخیل در قضایای افغانستان، جبهه مخالفت با مذاکرات مستقیم را تضعیف و در داخل و بیرون از افغانستان یک دیدگاه مشترک و یک اجماع سیاسی بین المللی را به میان آوردند تا روند مذاکرات تقویت گردد و تلاش ها برای رسیدن به یک توافق سیاسی نیز مثمر و امیدوار کننده باشد. به همین خاطر، اکثریت کاندیدان ریاست جمهوری افغانستان به جای تمرکز روی مبارزات انتخاباتی ایشان، به نتایج مذاکرات چشم بستند و ایجاد یک اداره مؤقت و یا شبیه آن را بهتر و قناعت بخش خواندند. این در حالیست که تیم حاکم هنوز هم در پی سبوتاژ مذاکرات بوده و هر نوع توافق و تفاهم را به معنی از دست دادن چوکی و قدرت خود می دانند.

اینک، بدون درنظرداشت مخالفت و سنگ اندازی تیم حاکم، احتمال امضای توافق نامه با طالبان به شکل جدی مطرح بحث شده، هر دو طرف از نتایج مذاکرات ابراز خرسندی نموده اند و برای آغاز گام های بعدی و عملی، تصمیم گرفته اند تا برای آخرین بار با رهبران ایشان مشوره و رایزنی نمایند. از یکطرف بی اعتمادی ملت افغانستان نسبت به حکومت فعلی، گسترش دامنه جنگ و نا امنی، افزایش فقر و بیکاری و موجودیت فساد بزرگ مالی و اداری در رهبری فعلی و از طرف دیگر، عجله آمریکا و شخص ترامپ برای ختم جنگ افغانستان، رسیدن به یک توافق سیاسی با طالبان را به یگانه گزینه عملی، اساسی و ضروری مبدل کرده است.

اگر تلاش ها به همین شکل ادامه یابد، دیری نخواهد گذشت که امضای توافق نامه سیاسی با طالبان جنبه عملی پیدا کند. سپس، ضمن به تعویق افتادن انتخابات ریاست جمهوری، گام های جدی برای ایجاد یک حکومت مؤقت و سپس ملی و همه شمول از مهمترین حوادث سیاسی در جریان دو دهه أخیر خواهد بود که به باور جهان و مردم افغانستان، صلح و ثبات در افغانستان را به دنبال خواهد داشت.

نویسنده: محمدجواد رحیمی