امریکا در افغانستان، الان از افغانستان خارج شوید، تمدید شش ماهه چیزی را عوض نمی کند!

  • انتشار: ۱۹ حمل ۱۴۰۰
  • سرویس: بین المللدیدگاه
  • شناسه مطلب: 110014

به بیستمین سال شروع جنگ امریکا در افغانستان تنها شش ماه باقی مانده است و هنوز مشخص نیست آیا دولت بایدن آخرین سربازان امریکایی مستقر در افغانستان را از طولانی ترین جنگ تاریخ ایالات متحده امریکا خارج می سازد یا خیر! ماه گذشته رئیس جمهور جو بایدن آب سردی روی احتمال خروج نیروهای امریکایی از افغانستان تا اول ماه می، ضرب العجل تعیین شده در توافق نامه صلح ایالات متحده امریکا با طالبان در دوحه قطر، ریخت. بایدن اما تاکید کرد امریکا قصد ندارد مدت طولانی در افغانستان باقی بماند. با توجه به مدت زمانی که جنگ ادامه یافته و میزان مقاومتی که در واشنگتن نسبت به خروج از افغانستان مشاهده می شود، سخت است باور کنیم که نیروهای امریکایی در سال جاری میلادی افغانستان را ترک کنند. عدم تمایل ظاهری دولت بایدن به خروج به موقع نیروهای باقی مانده امریکایی از افغانستان نشانه بدی است چون باعث می شود بهانه لازم برای نگهداری هزاران نیروی امریکایی به روشی خطرناک در جنگی که ایالات متحده امریکا مدت ها قبل آن را باخته، فراهم شود.

اگر دولت بایدن نتواند تا موعد مقرر یعنی اول می نیروهای امریکایی را از افغانستان خارج کند، مجبور است مالکیت جنگ را در دست گیرد و این بدین معناست که نیروهای امریکایی یک بار دیگر مورد حمله قرار خواهند گرفت. تمدید حضور نیروهای امریکایی در افغانستان به مدت شش ماه ارزش به خطر انداختن جان نیروهای امریکایی را ندارد: مگر قرار است در فاصله حالا تا ماه نوامبر چه اتفاقی بیفتد که خروج شش ماه بعد را مسئولانه تر و امن تر می سازد اما خروج قبل از ماه می را غیر ممکن می کند؟ تاخیر در خروج نیروهای امریکایی از افغانستان نیروهای نظامی را به تأخیر بیشتر تحریک کرده بایدن را مجبور می سازد برای حمایت از نیروهای امریکایی که مورد حمله قرار می گیرند، نیروهای نظامی بیشتری به افغانستان اعزام نماید. رئیس جمهور بایدن می گوید خروج نیروهای امریکایی از افغانستان تا اول ماه می سخت است و این در حالی ست که به خاطر عدم تمایلش به خروج حاضر است سرزنش ها در این مورد را به جان بخرد. اگر دولت بایدن حتی به آرامی نیز به توافق صلح امریکا با طالبان که در زمان ترامپ در دوحه قطر امضاء شد عمل می کرد، اکنون خروج از افغانستان در حال انجام می بود. اما مشورت های اضافه و بازنگری توافق نامه صلح دوحه از سوی دولت بایدن سبب شد زمان لازم برای تکمیل روند خروج نیروها از افغانستان به بطالت بگذرد.

روسای جمهور پیشین ایالات متحده امریکا از اتخاذ تصمیم در مورد خروج نیروهای امریکایی از افغانسان امتناع می کردند چون نمی خواستند به از دست دادن افغانستان و باختن جنگ در این کشور متهم شوند اما رئیس جمهور بایدن می بایست متوجه باشد و به صورت عمومی اعلام نماید که پیروزی در جنگی که امریکا در آن اهداف غیرواقعی تعیین کرده، ممکن نیست. ایالات متحده امریکا اراده سیاسی لازم برای نابودی طالبان را نداشت چون دیر یا زود می خواست افغانستان را ترک کند و آنها جایی نمی روند. شهروندان امریکایی علاقه ای به تشدید جنگ در افغانستان ندارند و درصد بالایی از امریکایی ها خواهان خروج نیروهای کشورشان از افغانستان می باشند. حمایت از خروج نیروهای امریکایی در موعد مقرر در بین پیشکسوتان جنگ و نظامیان بازنشسته قوی تر است چون آنها بوده اند که بار سنگین جنگ را به دوش کشیدند و بیشترین سهم را در آن داشته اند. نادیده گرفتن نظرات بخش بزرگی از شهروندان امریکا و ادامه جنگی که بردی در آن متصور نیست مثال کاملی از فقدان پاسخگویی دموکراتیک در سیاست خارجی ایالات متحده امریکا می باشد. رئیس جمهور فرصت دارد خود را در مسیر صحیح افکار عمومی شهروندان امریکایی قرار دهد و آنچه را که به بهترین نحو به نفع منافع امریکا ست انجام دهد، اگرچه این اقدام رئیس جمهور با انتقادات تند برخی چهره ها در دستگاه سیاست خارجی امریکا و کارشناسان و جنرالان پنتاگون ممکن است روبرو شود.

مخالفین خروج از افغانستان اخطار می دهند خروج نیروهای امریکایی از افغانستان سبب می شود طالبان نیروهای امنیتی و دفاعی افغان را شکست داده کشور را تصاحب شوند. این می تواند درست باشد و به روشنی ناکامی تلاش ها برای آموزش و تجهیز نیروهای امنیتی و دفاعی افغان را نشان دهد. طی سال های جنگ در افغانستان، ایالات متحده به جای تلاش برای خود کفا و مستقل ساختن نیروهای امنیتی و دفاعی افغان، این نیروها را به شدت وابسته به خود نگه داشت. همان طور که جف شوگول در گزارش اخیرش نتیجه گیری می کند با گذشت دو دهه و صرف میلیاردها دلار در حمایت از نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان، این نیروها هنوز بدون حمایت خارجی نمی توانند در جنگ ها دوام بیاورند. اگر حکومت افغانستان پس از بیست سال حمایت مالی و تجهیزاتی امریکا نتواند از خود دفاع کند، پس بدون حمایت امریکا برای همیشه ضعیف و ناتوان خواهد ماند. جدای از دلیلی برای ماندن در افغانستان باید گفت ضعف حکومت افغانستان می تواند به خوبی نشان دهد که جنگ نمی تواند به پیروزی ختم شود. اینکه ایالات متحده امریکا بخواهد برای همیشه از افغانستان حفاظت کند، گزینه جدی نیست. حفظ یک دولت فاسد در کابل هیچ ارتباطی با امنیت ایالات متحده امریکا ندارد. رهبران سیاسی و نظامی امریکا به پذیرش شکست حساسیت دارند و مهم نیست شواهد این شکست چقدر ممکن است غافلگیرکننده باشد. تمام نسل سیاستمداران و فرماندهان نظامی با ادعاهای نادرست و گمراه کننده در مورد پیشرفت سرگرم شده اند. انگیزه های انحرافی فرهنگ سیاسی ما باعث شده است تداوم سیاست های شکست خورده بسیار آسان تر و سودمندتر از پایان دادن به آنها باشد. به این دلیل است که خروج از یک جنگ باخته به صورت عمومی خطرناک تر از تداوم بحران شده است.

تداوم افسانه مزخرف «پناهگاه امن» سبب شده بسیاری از امریکایی ها هنوز تصور کنند جنگ در افغانستان برای جلوگیری از حملات تروریستی در خاک امریکا پس از دو دهه از حملات تروریستی یازده سپتامبر سال ۲۰۱۱ لازم می باشد. اما هرگز این طور نیست! حفظ نیروهای نظامی اعزام شده به مناطق جنگی هرگز مصونیت در برابر تروریزم به شمار نمی رود. برعکس، حفظ حضور نظامی امریکا در کشورهایی که طالب نیروهای امریکایی نیستند بیشتر از هر چیز دیگری می تواند حملات در آینده را باعث شوند. واقعیت این است که امریکا به طور استثنایی در برابر تهدیدات فیزیکی امن است و به همین نسبت تروریزم یک تهدید فرعی است و لزومی ندارد ایالات متحده امریکا روی جنگ های طولانی هزینه کند. خروج از افغانستان می بایست رهبران سیاسی و تحلیل گران ما را وادار کند که جنگ های بزرگ تر علیه تروریزم در حقیقت ول خرجی پر هزینه است. پاسخ نظامی سنگین به تروریزم سبب مرگ و ویرانی بیشتر در دو قاره شده است. زمان مناسب برای ختم جنگ امریکا در افغانستان فرا رسیده است. دولت بایدن پس از افغانستان می بایست تمام جنگ های بی پایانی که ایالات متحده امریکا از سال ۲۰۰۱ شروع کرده را نیز خاتمه دهد.

منبع