اشغال یا استقلال

  • انتشار: ۲۷ اسد ۱۳۹۹
  • سرویس: اخبار مهم
  • شناسه مطلب: 92186

تاریخ ما پر از وابستگی و ذلت و حقارت و فقر و کشتار بوده کدام استقلال، کدام آزادی…
جشن آزادی در ارگ و پایگاه آمریکایی در بگرام، نفوذ طالبان در لایه لایه نظام…
جشن آزادی در ارگ و فقر و فحشا و بی سوادی و تعصب های کور قومی بیداد میکند.
ما رها نیستیم و اگر آنی و لحظه ای در تاریخ گذشته آزادی اوردیم، مربوط نسل گذشته است ربطی به نسل فعلی ندارد نسل فعلی تا فرق سر در وابستگی غرق هستند و احزاب و گروه های سیاسی همه به اشاره ای بیرونی می چرخند.

کدام آزادی! وقتی بنام عدالت، علم و دانایی را سهم بندی کرده اند تا بی سوادان مکتب ندیده دانشگاه بروند و جوانان پرتلاش از آموزش عالی دولتی، محروم بمانند.

کدام استقلال! مواد سفره ای ملت را برنج هندی و پاکستانی و کره و مربای ایرانی تشکیل میدهد و کمترین مواد اولیه داخلی نداریم.

کدام رهایی! وقتی برای ملت چنین وانمود شده که فقط پشتون صلاحیت ریاست دارد و معاون اول تاجیک و دوم هزاره…

با چه رویی و توجیهی، پرچم را بنام آزادی بلند میکنند و جاده ها را تزیین میکنند در حال که صدها هزار جوان تحصیل کرده بیکار و ده ها هزار نفر از وطن اظهار نفرت میکنند و صدها هزار معتاد اند…

هیچ توجیه اخلاقی و حقوقی برای برگزاری جشن استقلال وجود ندارد و هزاران دلیل دیگر بر نفی استقلال داریم که دور نرویم، همبن آزادی چند هزار جنایتکار و قاچاقچی، اوج وابستگی و ذلت و حقارت است.

علی ظفر یوسفی