اشرف غنی و کودک ربوده شده در بلخ

  • انتشار: ۲۱ دلو ۱۳۹۹
  • سرویس: دیدگاهسیاست
  • شناسه مطلب: 106375
اشرف غنی

صدها شهروند بلخ در مزار شریف، مرکز این ولایت در شمال افغانستان برای چندمین بار در اعتراض به ادامه سرنوشت نامعلوم یک کودک ربوده شده ۹ ساله و ناتوانی مسئولان در رهایی او تظاهرات کردند. آنها ۷۲ ساعت به حکومت وقت دادند تا برای آزادی این کودک ( که آدم ربایان یکنیم میلیون دالر تقاضا دارند) گام بردارد وگرنه آنها دوباره به مسدود نمودن شاهراه ها دست میزنند.

برخی از دوستان من حتمن به یک سایت خبری بنام ” جمهوری سکوت” آشنایی دارند. این اسم اشاره به یک مبحث سیاسی، بویژه در کشورهای غربی، است. برخی نیروهای سیاسی، بخصوص راستی و راست افراطی گاهی در برابر تصامیم دولت که به میل شان نباشد ادعا میکنند که افکار عمومی خاموش، کسانی که متعلق به احزاب سیاسی اند یا رای دهندگان آنها هستند، یا اقشار نخبه که در مباحث سیاسی و اجتماعی حضور دارند نیستند، اکثریت خاموش جامعه را میسازند و آنها با نظرات شان موافق اند ولی بیان نمیکنند، فعال نیستند.

در برابر آن من پیشنهاد ” جمهوری حرف” یا جمهوری غوغا سالار را میکنم. جمهوری افغانستان گذشته از آنکه برخی بنیادهای آن مانند قوه اجرائیه مطابق با مواد قانون اساسی شکل نگرفته، در عمل با حرف، وعده، عوام فریبی و از نگاه شکل با غوغا و جیغ و داد زدن و تصامیم شخصی اداره میشود. ماه گذشته وقتیکه برخی از مردم شاهراه میان بندر حیرتان و مزارشریف را به رسم اعتراض بستند، اشرف غنی روز ۱۷ ژانویه چنین گفت : ” “اگر کودک ربوده شده در بلخ رها نشود، تمام مسئولان امنیتی بلخ را از وظیفه برکنار می‌کنم.” !!

این گفتار آنقدر جدا از واقعیت یک حادثه انسان ربایی بود که همانوقت به بیهودگی و عوام فریبانه بودن آن اشاره کردم. یکنیم ماه بعد ” تمام مسئولان امنیتی بلخ ” به “وظیفه” ادامه میدهند و کودک ۹ ساله همچنان در چنگ آدم ربایان است. آیا حل این قضیه جنایی که تحقیقات جدی دستگاه های امنیتی و جنایی را میخواهد، اگر اتهامات مردم را که این دستگاه ها با آدم ربایان همگام است، یکنیم میلیون دالر پول هنگفتی است ( نمیدانم این کودک مظلوم پسر کدام میلیونر بلخ است) باور کنیم یا نکنیم، حل یک مسئله جنایی با جیغ و داد ” رئیس جمهور” حل نمیشود.
جمهوری حرف، جمهوری غوغا !

دکتر کریم پاکزاد