از طالبان قمه‌دار تا طالبان قلم‌دار

  • انتشار: ۹ عقرب ۱۳۹۷
  • سرویس: تیتر 2
  • شناسه مطلب: 49293

افکار و باورهای طالبانی، شدت و ضعف دارد. بالاترین درجه‌اش آن است که انسان را وادار به‌خشونت فیزیکی می‌کند. باورمندان این تفکر به‌کشتار روی می‌آورند که چرا دیگران مثل آنان فکر نمی‌کنند. آنان دیگران را حذف فیزیکی می‌نمایند تا باورهای خود را بسط دهند. این دسته از طالبان را می‌توان طالبان قداره‌کش و قمه‌دار نامید. پایین‌ترین‌ مرحله‌ افکار طالبانی آن است انسان را علیه باورهای مخالف می‌شوراند و به‌مطلق‌نگری وامی‌دارد. دارندگان این طرز تفکر، متوهمانه می‌پندارند که تنها باورهای آن‌ها نجات بخش است و کیک حقیقت تنها نصیب آنان است و دیگرانی که مثل آنان نمی‌اندیشند، افراد نادان و رونده در بیراهه گمراهی هستند و حق سخن گفتن ندارند. این دسته از افراد به‌گونه پوپولیستی و قشری‌گرایانه از حربه زنگ زده و مطرود همیشگی، علیه دیگران، استفاده می‌کنند که عبارت است از ضد دین، ضد مذهب، ضد ارزش‌ها، ول‌انگار و سکولار و حتا ضد آزادی. آنان به‌این شیوه، مخالفان باورهای خود را ترور فکری می‌کنند تا به‌گمان خود باورهای خویش را باورهای مسلط و مورد اقبال جامعه نشان دهند. بنابراین، این دسته را می‌توان طالبان قلم‌دار، قلم‌داد کرد که طیف وسیعی دارند. با این‌که مردم ما، تنها طالبان قمه‌دار و چاقوکش را می‌شناسد؛ ولی حقیقت این است که اگر کمی دقت کنیم، جامعه ما، در قلمرو دو گونه‌ای از افکار طالبانی، تقسیم شده است و مطلق‌نگری در جامعه ما حکومت بلامنازعه دارد. کم هستند افرادی که به‌آزادی و کثرت‌گرایی به‌معنای واقعی معتقد باشند.

داکتر سید جواد سجادی