ادامه این وضعیت افغانستان را به جغرافیای حضور تمام گروه های ستیزه جوی تکفیری تبدیل می کند

  • انتشار: ۲۸ عقرب ۱۳۹۹
  • سرویس: دیدگاهگوناگون
  • شناسه مطلب: 98816

جنگ طالبان و گروه های دهشت افگن دیگر در سال های اخیر به خصوص در دورۀ حکومت وحدت ملی و تا حالا نه تنها به ولایات شمال شرقی بدخشان، تخار، قندوز و ولایات شمالی بلخ، فاریاب، بغلان، سرپل، سمنگان و جوزجان کشانده شد، بلکه تفکر افراطیت تکفیری میان جوانانِ در حال تعلیم و تحصیل بسیاری از این ولایات و سه ولایت همجوار پروان، پنجشیر و کاپیسا گسترش یافت.

طالبان در بدخشان به مناطق وسیع این ولایت و منابع طبیعی آن دست یافتند. این ولایت که تا ده سال پیش شمار طالبان داخلی اش به چند ده نفر یا چند صد نفر نمی رسید، امروز دارای هزاران نفر طالب مسلح داخلی وصد ها نیروهای دهشت افگن خارجی است. ولایتی که تا چند سال اخیر ده ها هزار نیروی نظامی و امنیتی در دولت داشت و تنها از یفتل ها چهارده هزار نیروی مسلح بود، اکنون این شمار به چهار هزار تن رسیده است. طالبان، فیض آباد مرکز این ولایت را تهدید می کنند.

در تخار که مرکز و پایگاه مقاومت به فرماندهی احمدشاه مسعود بود، وضعیتش بد تر از بدخشان است. قندوز که نیازی به تعریف ندارد. بغلان که در وزارت گلاب منگل، طالبان در دند غوری و دهنۀ غوری دارای پایگاه رسمی شدند. در فاریاب و جوزجان پایگاه مارشال دوستم، طالبان و داعش و القاعده بسیاری از ولسوالی های آنرا به پایگاه خود تبدیل کرده اند و مارشال نو و زنده را در زادگاهش خواجه دوکوه به چالش می کشانند.

از این همه موجودیت فزیکی نیروهای طالبان و گروه های دهشت افگن دیگر، خطر بسیار کلان، نفوذ و گسترش تفکر تکفیری میان جوانان در مدارس، مکاتب و دانشگاه های ولایات بدخشان، پروان، کاپیسا، پنجشیر، تخار و برخی ولایات دیگر شمال کشور است.

ادامۀ این وضعیت، این ولایت و تمام افغانستان را به جغرافیای حضور تمام گروه های ستیزه جوی تکفیری از طالبان تا داعش، القاعده، لشکر طیبه، گروه های تکفیری آسیای میانه، جنوب آسیا، چین، مناطق قفقاز، خاور میانه و شمال افریقا تبدیل می کند. افغانستان در چنین حالت نه به حیث یک کشور بلکه به عنوان یک سرزمین و جغرافیای بدون کشور و بدون دولت در اسارت و گروگان این گروه ها باقی می ماند و میدان تمرین و کشتار آنها برای صدور صنعت کشتار و سر بریدن در تمام منطقه تبدیل می شود.

حالا مسئولیت تمام کسانی که می خواهند افغانستان به عنوان کشور باقی بماند این است تا از تبدیل شدن آن به جغرافیا و سرزمین فاقد کشور و دولت و تحت قبضه و اشغال گروه های دهشت افگن تکفیری جلوگیری کنند.

محمد اکرام اندیشمند