ابزار نشوید!

  • انتشار: ۱۴ عقرب ۱۳۹۹
  • سرویس: دیدگاهگوناگون
  • شناسه مطلب: 97001

مخاطب نوشته ام دوستانی هستند که در فضای رسانه ای و به ویژه شبکه های اجتماعی با هم به نوعی یک خانواده شده ایم و اکثریت تان که در این فضا می نویسید؛ دو سه کتاب بیشتر خوانده و تحصیلکرده دانشگاه هستید.

اگر دقت کنید هربار که در کشور حوادث تکاندهنده اتفاق می افتد، یکی دو روز از فاجعه نگذشته؛ ناگهان با برجسته شدن خبر یک سلبریتی سیاسی یا هنری و یا موضوعی در جهان، بسرعت حافظه داغ دیروز ما پشت لایه حافظه سرد پنهان می شود و اغلب برای اینکه از قافله ابزار شدن عقب نمانیم به کارزار تحلیل آن خبر تازه می پردازیم؛ در حالیکه هنوز مردم عام که قدرت پرداخت به مسأله را ندارند، زخمی اند و امیدشان به تک صداهای آدم هایی چون شماست تا چراغ مطالبه گری از دولتمردان را برای تامین امنیت و چندصباحی آرام زندگی کردن روشن نگهدارید.

تلاش کنید در مقابل سندرم فراموشی تان که جهان علم در برابر آسیب شناسی این سرعت نسیان مردم افغاستان، نظریه کم آورده؛ خودتان مقاومت کنید و در کنار پرداخت به تحلیل های انتخابات کشورهای زرد و سرخ که من و شما در واقع مستعمره فکری و مادی شان هستیم؛ گاهی به بلایی که دارد به سر امروز و فردای کشور می آید هم تلنگر بزنید.

دکتر بتول سید حیدری