منابعی که به سرقت می رود و افغانستان همچنان فقیر باقی می ماند

  • انتشار: ۶ سرطان ۱۳۹۶
  • سرویس: دسته‌بندی نشده
  • شناسه مطلب: 25882

مرحله اول سرنگونی طالبان که تنها دو ماه به طول انجامید. مرحله دوم از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸ بود که با راهبرد ایالات متحده برای به ظاهر شکست دادن شبه نظامیان طالبان و بازسازی نهادهای اصلی دولت افغانستان مشخص شد. مرحله سوم، چرخشی بود به سمت یک دکترین ضد شورش کلاسیک که در سال ۲۰۰۸ آغاز شد و با تصمیم باراک اوباما در سال ۲۰۰۹ مبنی بر تمدید موقت حضور نظامیان آمریکایی در افغانستان همراه شد.

تقریباً تمامی اهداف رویکرد جدید محقق نشد و به شکست انجامید. آمار حملات شورشیان و مجروحین غیر نظامی هم چنان به شکل نگران کننده‌ای زیاد بود، در حالی که بسیاری از واحدهای ارتش و پولیس افغانستان که وظایف امنیتی بر دوش آنان بود، آمادگی لازم برای توقف شبه نظامیان و شورشیان را نداشتند. در زمانی که ایالات متحده آمریکا و ناتو مأموریت مبارزاتی خود را به صورت رسمی در دسامبر سال ۲۰۱۴ پایان دادند، آمریکا به طور قابل توجهی تعداد نیروهای نظامی‌ اش را کاهش داد؛ ولی به نظر می‌ رسید که آمریکا به دنبال ساماندهی حضور با شکلی دیگر در افغانستان باشد. مرحله ‌ای جدید؛ یعنی مرحله ‌ی اورانیوم.

افغانستان دارای منابع وسیعی از فلزات، نقره، طلا، مس، کبالت، اورانیوم، لیتیم، سوخت، گاز، زمرد، یاقوت، لاجورد و سایر مواد معدنی گران بها و نادر است. زمین شناسان ارزش منابع معدنی افغانستان را تا ۳ هزار میلیارد دالر تخمین زده‌اند. در این بین اورانیوم یک عنصر بسیار مهم در تولید برق در نیروگاه‌ های هسته ‌ای است. هم چنین ماده‌ای کاربردی و اصلی است برای ایجاد سایر عناصری که دارای عدد اتمی بیشتری نسبت به اورانیوم می‌باشند. اما کاربرد اصلی این عنصر همان چیزی است که باعث شده آمریکایی‌ها به دنبال این عنصر ارزشمند باشند، یعنی کاربرد نظامی برای تأمین انرژی زیر دریایی‌های اتمی و هم چنین سلاح‌های اتمی.

ایالات متحده آمریکا به بهانه مبارزه با تروریسم در افغانستان، اورانیوم ایالت هلمند را به سرقت می‌برد. هلمند یکی از ولایت‌های جنوبی کشور است که از زمان آغاز حضور نیروهای خارجی در افغانستان و پس از سقوط طالبان، صحنه جنگ و درگیری بوده است. از غارت منابع معدنی توسط آمریکایی‌ها به ویژه در جنوب هلمند چند سال می‌گذرد.

در دسترس بودن منابع اورانیوم در منطقه خانشین و وجود مجهزترین و بهترین پایگاه نظامی آمریکا در هلمند، ارسال چندین هواپیمای ترابری بزرگ پر از اورانیوم از افغانستان را تسهیل کرده است.

پس از حضور ۱۶ ساله در افغانستان، فرایند مبارزه با تروریسم به استثمار یک کشور توسط ایالات متحده آمریکا تبدیل شده است و آن چه در این بین توسط ایالات متحده ایجاد می‌شود چیزی جز مرگ، فقر، وابستگی، خود باختگی و رشد تروریسم برای افغانستانی‌ها نیست.

اشتراک گذاری:
لینک کوتاه: atlaspress.af/?p=25882

نظرات(۰ دیدگاه)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *