در جستجوى صلح!

  • انتشار: ۲۲ حمل ۱۳۹۷
  • سرویس: دیدگاه
  • شناسه مطلب: 39530

حکومت سال هاست بر هر درى مى کوبد تا شاید به صلح دست یابد. در روزهاى گذشته، کابل به طور جداگانه، میزبان نخست وزیران پاکستان و ترکیه، آقایان شاهد خاقان عباسى و بن على یلدریم بود.

عباسى در سفر یک روزه اش به کابل از تعهد کشورش در حمایت از روند صلح در افغانستان خبر داد و با مقامات کابل براى تدوین برنامه صلح و همبستگى به توافق رسید که در پرتو آن هردو کشور مشترکا با تهدیدات مشترک مبارزه نماید.

قول و قرارهاى خاقان عباسى با مقامات کشورمان در حالى گذاشته می شود که پاکستان داراى حاکمیت دوگانه غیر نظامیان/ بخش انتخابى و نظامیان/ بخش سخت قدرت است و همه می دانند که حاکمان نظامى پاکستان، تصمیم گیران اصلى آن کشور در ارتباط به مسایل امنیتى و به خصوص در رابطه به مسایل افغانستان مى باشند و به همین دلیل حاکمان غیر نظامى آن کشور، هر قول و قرارى که تاکنون با افغان ها گذاشته اند، به جایى نرسیده و عملا توسط نظامیان، نادیده گرفته شده اند.

مسئله افغانستان براى حاکمان نظامى پاکستان، به یک ایدئولوژى غیر قابل تغییر و اجتناب ناپذیر تبدیل شده و تاهنوز هیچ نشانه اى از تغییر رویکرد دخالت جویانه، خصم آلود و توسعه طلبانه آنان نسبت به افغانستان مشاهده نشده است و هرنوع تعهدى که مقامات غیر نظامى آن کشور بدهند و تا زمانى که آن تعهدات از پشتوانه نظامیان حاکم برخوردار نباشند، تجربه ثابت نموده که این نوع تعهدات قاقد هرنوع اعتبار و اتکا و غیر قابل اعتنا مى باشند.

بن على یلدریم نیز در سفرش به کابل حمایت کشورش از روند صلح در افغانستان را اعلام نموده و از رهبران افغانستان و پاکستان دعوت نمود که به ترکیه سفر نمایند تا در یک نشست سه جانبه، روند صلح در افغانستان را بررسى نمایند.

ترکیه از کشورهاى بزرک مسلمان و تاثیرگذار در مسایل منطقه است و مردم افغانستان از هرنوع اقدام و ابتکارى که در ارتباط به صلح در کشور شان از جانب ترکیه و هر آدرس دیگرى صورت بگیرد استقبال مى کنند؛ اما متاسفانه تردیدى وجود ندارد که مشکلى اصلى افغانستان، نظامیان حاکم/ هسته سخت قدرت در پاکستان است و تا زمانى که در ذهنیت قرون وسطایى، خرد ستیزانه و توسعه طلبانه این قوم، تغییر به وجود نیاید و همچنین تا زمانى که صداقت و شفافیت در امر مبارزه با هراس افکنى از جانب ایالات متحده آمریکا، کشورى که رهبرى مبارزه علیه هراس افکنى را در منطقه به عهده دارد، دیده نشود، هرنوع ابتکار صلح جویانه اى در کشورما و منطقه، عقیم خواهد ماند؛ همچنان که برخى از رهبران طالبان که مستقلانه به صلح علاقه نشان دادند، سر به نیست شدند!

ما افغان ها ضمن اینکه بنیاد هاى دفاعى- امنیتى خود را تقویت مى کنیم، بایستى از متحدین بین المللى مان جدا بخواهیم که در امر مبارزه با هراس افکنى در منطقه، از خود صداقت و شفافیت و کارآمدى نشان دهند و صد افسوس که همه اقدامات به ظاهر ضد هراس افکنى همکاران بین المللى ما، تاکنون هیچ نوع خروجى مثبتى در پى نداشته است!

علی احمدی

اشتراک گذاری:
لینک کوتاه: atlaspress.af/?p=39530

نظرات(۰ دیدگاه)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *